Jan 312012
 

Ik hou van Chrome, laat ik ’t gelijk maar zeggen. Als wij bij het ontwikkelen van websites zouden moeten kiezen dan deden we alleen Chrome. Supersnel, licht, start mooi op, loopt vrijwel nooit vast en heeft gewoon geen nare grappen. Moet je Internet Explorer (IE) ‘ns bekijken, daar werkt het nog steeds niet goed. Heb je nergens een scroll bar, wel in IE. Staat de tekst overal goed, niet in IE. Probeer je een stukje code iets te laten uitvoeren, gaat het in IE niet goed. Gek word je er van. En dan heb je ook nog eens IE 7,8,9 en ze gedragen zich allemaal anders. Daarom zit er een compatibility knopje in: dan doet versie 8 alsof hij 7 is. Je zou jezelf toch niet serieus nemen als jij die oplossing bedacht had?

Zonder IE kan je in de Windows wereld niet echt. Webmail op een Exchange server doet het eigenlijk alleen goed met IE. Sharepoint is wel redelijk browser onafhankelijk maar zodra je ergens ActiveX bij nodig hebt heb je IE nodig (ActiveX, dat zijn Microsoft’s programmaballetjes die in een browser geladen worden). Bij de komst van IE9 waren we allemaal onder de indruk van de mogelijkheden om grafisch werk te doen op hoog niveau op basis van HTML5. Maar dat kan nu ook in andere browsers, en die zijn ook snel en geweldig.

Chrome is grappig. Je kunt er leuke achtergrondjes in gebruiken zodat je browser er uit ziet als een regenwoud, of als een japanse Manga. Hij doet ook in applicaties, er is een speciale app store voor waarin je browser versies van Angry Birds of Tweetdeck of iets anders kunt downloaden (deze link werkt alleen in Chrome, en Chrome kan je downloaden via google.com). Google Docs doen het heel goed in Chrome, maar dat is niet zo gek.

Firefox is heel handig voor ontwikkelaars. Je kunt er toolbars, webconsole, Firebug en andere zaken in installeren die je laten spelen met de CSS instellingen, het lettertype, de kleuren, de divjes, de attributen. Zonder Firebug bijvoorbeeld is het heel lastig zoeken naar de oplossing van een of ander vormgevings-issue. Voor onze programmeurs is Firefox top.

Browsers zijn uw venster op de wereld, welk venster u ook neemt langzaamaan nemen ze uw hele PC over. Want even afgezien van een enkel rondje Word of Excel, uw voornaamste computeractiviteit is mailen en browsen en zoeken naar info.  Deze tekst is in een browser getikt, we beheren databases via een browser, ik speel Angry Birds in een browser, ik koop mijn schoenen in een browser.

Zonder browser is er geen lol aan.

 

 

 

Jan 272012
 

In de zomer van 2010 trok Leo Blokhuis door het zuiden van de Verenigde Staten. Hij werkte aan the Sound of the South, over de countrysoul van Percy Sledge, Etta James, Solomon Burke, Wilson Pickett en veel anderen. De muziek uit mijn jeugd, van voordat ik wist dat het mijn muziek was.

De reis van Leo Blokhuis was goed te volgen via Twitter. Hij vertelde waar hij was, dat hij stil stond op een brugje over de Tennesse River, dat-ie in Nashville en Memphis was, en in New Orleans. Dankzij zijn tweets kon je the South bijna ruiken …

Hij ging mijn muziek opzoeken.

Ik zat rond 1970 op een gereformeerde school in Rotterdam en liep de paden af die iedereen afliep. Ik herinner dat een plaatje van  The Middle of the Road mijn oren opende voor muziek, The Les Humphrey’s Singers deden er nog een schepje boven op, ik moet 13 geweest zijn, de single Sacramento is van 1972, ik hoorde het tijdens een gereformeerde jeugdvereniging-avond aan huis bij de familie Siccama.

Arno, een schoolgenoot in de brugklas, had toen al de woorden ‘The Who’ op zijn etui gezet had. Ik wist destijds nog niet wat dat was maar die sign posting veroorzaakte vermoedelijk later wel de aanschaf van Tommy. Dat was mijn eerste LP, de tweede was Million Dollar Babies van Alice Cooper. Daarna volgden oa. 461 Ocean Boulevard van Eric Clapton en Inagaddadavida van Iron Butterfly. Toen was ik los en ging ’t pad op van (hard- en prog-)rock maar met een gelijktijdige voorkeur voor singer-songwriters, country, Americana. Pas veel later soul, en dan specifiek de 70’s soul – niet de latere disco, al heb ik goede herinneringen aan Disco Inferno van The Tramps.

Leo Blokhuis is bijna net zo oud als ik. Hij komt uit Schiedam, zoon van een dominee, ik uit Rotterdam-Ommoord, oudste zoon in een zwaar gereformeerd gezin. De ontwikkeling van Blokhuis en mij verliep overzichtelijk identiek, ik kan mijn muzikale start teruglezen in zijn boeken en ook op mijn middelbare school had je een strikte onderverdeling tussen soul en blues. Ik was blues, spijkerbroek met wijde pijpen, afghaanse jas, spijkerjackie, groene parka, een pukkel als tas en een Puch als vervoermiddel, geen Zündapp. Eén soul-vriendin hadden we maar in ons groepje, Mandy heette ze, maar verder verkeerden we onder gelijkgestemden, we luisterden we naar Bob Dylan, Jackson Browne, The Who.

Soul was niet voor ons. Maar je ziet het al aan het lijstje: wij herkenden soul nog niet zo goed, we waren er nog niet zo klaar voor.

Dat bleef ook lang zo. De stedelijke Chicago- en Detroit-soul veranderde in disco, denk aan “Rock me Baby” van George MacGray, en in de keukenzaak waar ik na de Havo een tijdje werkte vermoordden ze Percy Sledge, Otis Redding en anderen door ze stuk te draaien op eindeloze muziektapes. Dat hielp me zeker niet bij de acceptatie van al dat moois maar het is goed gekomen, ik ben al jaren soul knakker.

Mijn andere kant is country. Emmylou Harris-fan sinds haar eerste album en alles in dat genre vindt een zeer gewillig oor. Onlangs nog waren we in Antwerpen bij Gillian Welch. “Walk a mile in my shoes”, komt u maar, het kan nooit genoeg zijn, ik word er vrolijk en gelukkig van.

Countrysoul is de mengeling van die twee, de muziek van het zuiden van Amerika, de muziek uit het land van de vicious racists (citaat), van de rednecks, van de grote Afro-American communities. Ben je ook liefhebber? Dan raad ik het soundbook van Blokhuis aan, een mooiere collectie is nauwelijks te vinden.

Dankzij Twitter wist ik dat Blokhuis in Amerika was en ook wat-ie aan het doen was. Zijn album zat er aan te komen en ik wachtte daar op. Twitter gaf me informatie en hield me op de hoogte. Voor mij belangrijk, die muziek is voor mij van belang en als er wat gebeurt wil ik het weten.

Voor Blokhuis is Twitter een goed medium, hij is aantrekkelijk om te volgen omdat hij een product verkoopt waar veel mensen van houden. Hij is dus “sexy” en daarom heeft hij veel volgers (32.168 op het moment van schrijven).

Nu wij nog. Nu u nog. Wat verkopen u en ik dat zo sexy is dat mensen ons willen volgen?

 

Jan 252012
 

We zijn naar de webwinkelvakdagen geweest. Vorig jaar ook al, nu weer. Kijken hoe het er is, zien of we op de goede weg zijn en neuzen naar nieuwtjes.

Dozen en zakken op maat, betaalsystemen, afterpay (mensen laten betalen nadat ze gekocht hebben), je telefoon als portemonnee. Dat viel nog wel het meest op. Gewoon betalen met je telefoon. Het ding weet toch al alles van je, dan kan dit er ook nog wel bij. Druk op de knop bij het langslopen en je hebt betaald. De banken gaan er dit voorjaar mee komen en het zal de boel wel op z’n kop gaan zetten. Wat nou iDeal? Ik betaal gewoon met m’n mobiel.

Verpakkingen, fullfillment en logistiek. Daar hebben wij ook wel wat kaas van gegeten en er zijn meer partijen die daar op mikken.  Verder veel zakjes en doosjes, kant-en-klare webwinkels, SEO onderzoekers (zoekmachinemarketing), banken, belastingdienst en Marktplaats, pal voor de ingang met een mooie en spetterend uitziende stand.

Een competatieve business is het, dat webwinkelen. Alsof het niet heel ingewikkeld is. Het viel ons op dat er veel Magento integrators op de beurs waren en dat daar goede zaken in gedaan worden, gezien de luxe stands en het fancy drukwerk. De melding van een exposant dat een webwinkel voor  € 500,- de lucht in kan nemen we met een grote korrel zout, de waarde van de webwinkel die Zeo verloot (€ 6.000) achten we een stuk realistischer. Webwinkelen is niet goedkoop, natuurlijk niet.  Hogere omzetten in de winkel gaan onherroepelijk samen gaan met hogere kosten voor de IT. Webwinkelen kost een vracht aan IT. Miljoentje omzetten en 40.000 per jaar overhouden als ondernemersbeloning, dat is geen uitzondering.

De conclusie die wij trokken is dat ons product steeds beter wordt en goed past in het brede aanbod. Onze software is  geen klein pakketje maar een volwassen platform waarop succesvol gewebwinkeld wordt. Onze aanpak, niet alleen maar een site bouwen of een shop neerzetten maar het hele retailproces erbij nemen, werkt en we werken met de goede partners samen.

Alleen daarom al ga je jaarlijks even naar die beurs.

 

Jan 242012
 

Branding als basis voor modern winkelen.Hadden we het eerder al eens over in- en outbound marketing, vandaag wil ik eens rondneuzen bij het begrip ‘branding’. Branding, merk maken, het merk meester zijn.

Omdat ik me ergens aan wil vasthouden kies ik voor de kledingzaak. Ik ben in de textiel opgegroeid en voel me er in thuis, heb er ook wat verstand van, bezit zelfs een textielbrevet en weet uit die ervaring ook dat brandend polyester vezels anders ruiken dan katoen. Voor wat het waard is.

Toen we nog vonden dat 13 paar jeans niet voldoende was kochten we met elkaar zoveel spijkerbroeken dat een concurrent meer of minder niet uit maakte. Nu hebben we door dat je met 7 jeans ook gelukkig kunt zijn, en dat maakt wel degelijk verschil. Want wie zegt dat je de paar kleren die overblijven nog bij mij koopt?

Wat moet je er mee?

Waarom koop je eigenlijk kleren? Vermoedelijk omdat je er lekker uit wilt zien of op wilt vallen, omdat je blij en mooi wilt zijn. Kleren koop je bij de winkel die al die kenmerken ook heeft. Om de spullen gaat het niet, keuze voldoende want in een dorp als Hilversum, Ermelo of Hoogland zijn een stuk of wat winkels die allemaal dezelfde bloesjes in rekjes hebben hangen, Bjorn Borg ondergoed verkopen voor 27 euro per stuk en jeans in stapels op een plank hebben liggen. Dus waarom koop je bij die ene winkel?

Laat me raden, je koopt liefst iets unieks. De Bunker in Hilversum geeft je een beugeltas mee voor je aankoop en daarom loopt heel schoolgaand Hilversum met zo’n tas. Dat is best uniek – een unique selling point zelfs – en ach dan vergeet je dat het verder een rommelige zaak is met veel personeel dat niet oplet en waar shirts vaak op de grond liggen. Die tassss…!

Andere zaken passen bij je stemming, van een goeie winkel word je blij. Van goed personeel overigens ook en dus is het van belang dat in die andere winkel een stom kind achter de kassa staat.

Het gaat dus niet om de spullen die er verkocht worden, die hebben ze ergens anders wel. Als ondernemer weet jij dat ook, dus er is weinig zekerheid voor je, je klant van nu staat zometeen te passen in het kleedhok van je collega. Moet je het dus wel beter doen dan hij.

Man, 40, beetje bleek

Ben jij de business, of zet je toch liever dat lekkere ding achter de kassa? Kan allebei maar het maakt wèl verschil voor mij als klant.

Wil je echt alles ophangen of kan je die prettige ruimte ook gebruiken voor fun en evenementen die bij je winkel passen? Denk DJ, expositie, een enorme palmboom, catwalk, photo shoot, whisky, horloges, zeilboot, sportman, Maserati Spider, ieder weekend een ander feestje. Ach en die verkoop… de kassa tel je na sluitingstijd hè.

Hangen bij jou de juiste kledingstukken net iets eerder zodat die kritische 30-ers het kunnen beetpakken en bekijken voordat het in de rest van Nederland te koop is en op de websites staat?

Of heb je een winkel waarin groepjes vriendinnen lekker naar binnen komen giechelen om daarna op een rustig moment met hun moeder terug te komen en te kopen?

Jaja, denk jij-de-winkelier nu, je lult maar een end weg.

Dream on dan, want kleding shoppen is vaak net zo saai als een tv kopen. Winkelen-oude-stijl vind ik sowieso minder. Verras me, doe iets voor me. Ik ga voor oorspronkelijke ondernemers die hun winkel op de kop durven zetten en weer gaan “winkelen”, die het anders doen en alternatief durven zijn, die dingen doen die anderen niet durven en die vol houden.

Het komt niet vanzelf dus je moet het wel langer vol houden dan al die anderen.

Tip: gooi winkel, webshop en je fantasie in the mix en verras me. Maar verras liever – en vooral – die meisjes van 17 die niet meer bij je kopen.

 

Jan 222012
 

PHP-er gezocht voor leuke baan bij elementa in ermeloOké PHPer, kom je bij ons werken? We bouwen sites, apps, shops, informatiesystemen en we hebben je nodig. Er is wat veel werk en dat is niet goed voor de ruimte in ons hoofd want wil je mooie dingen maken en je blijven ontwikkelen dan moet je zorgen dat daar plaats is voor een beetje lucht en licht. Dat is nu niet zo, daarom gaan we de volgeprakte agenda’s en overlopende werklijsten te lijf: er is ruimte voor een extra programmeur. Per nu.

V/M, ervaren of beginnend

PHP is belangrijk, dat moet je beheersen. Het is de basis van ons framework, als je daar niet op kunt werken heeft solliciteren niet veel zin.  CSS, Mootools, javascript en HTML5 is belangrijk maar je andere technieken en talen worden ongetwijfeld ook ingezet. ASP, DOTNet, C#, wie weet Ruby on Rails, van ons mag je.

Onze klantenkring is ruim en gevarieerd. Sportbonden en -koepels, groothandels, winkeliers, dienstverleners, gemeentes en theaters stellen allerlei eisen aan website, videoplayers, streaming, SOAP, ticket- en betaalsystemen. We zijn al een tijdje onderweg naar mobiel en experimenteren met allerlei technieken om dat nog beter te doen.

Wie zijn we?

Wij zijn een overzichtelijke en platte organisatie met veel ruimte voor eigen inbreng en ontwikkeling, gevestigd in Ermelo op een paar honderd meter van de snelweg en een kilometer of twee van het NS station. We doen zowel media als automatisering, je hebt collega’s die verschillende soorten werk doen. We zijn dynamisch, veel beweging en actie.

Wil je mee doen? Bel dan even naar kantoor voor een afspraak en mail ondertussen je brief met cv, opleiding en portfolio aan personeel@elementa.com