
Dat ging niet helemaal goed met de beursgang van Facebook hè, een NinaBrinkje noemen we dat thuis. Rechtzaken worden al weer voorbereid door mensen die vinden dat ze belazerd zijn want zij die te hebberig waren en dachten dat ze voor een koopje gratis geld konden krijgen gaan natuurlijk subiet naar de rechter om gecompenseerd te worden.
Is onzin natuurlijk, geld is niet gratis en als je te graag wilt krijg je het lid op de neus.
Raar verhaal, dat Facebook. Want waarom is het zoveel geld waard? Toch niet vanwege het product? Is het dan toch weer die collectieve gekte, laten we ons wéér opdraaien door media en geruchten? Je zou toch zeggen dat we wel eens wat leren van eerdere debacles?
Ach, je kunt het de wereld niet kwalijk nemen, zij hadden per slot van rekening geen WorldOnline beursgang, zij wisten niet wat er gebeurt met hebberige mensen. Maar dankzij de FB beursgang en de dalende koersten is iedereen nu net zo slim als wij in Nederland, niemand zal vast ooit meer zo stom zijn om geld in een bodemloze put te gooien.
Dus hypen we door
Ik vind Facebook fijn maar is het zo veel geld waard? Dat je er spelletjes op kunt spelen en dat ik m’n foto’s aan mijn vrienden kan showen is leuk maar die kiekjes leveren op de markt toch niet zoveel op dat wij met z’n 750 miljoenen 16 miljard waard zijn? Wat heb je aan mij als ik verder niks doe?
Als marketingtool vind ik het tegenvallen, ik snap General Motors wel dat ze er mee gestopt zjin. Ik heb ook wel campagnes gevoerd op Facebook maar het leverde niet echt iets op, de views en clicks worden bovendien al net zo snel duur als bij Google. En wat is dat met zo’n Facebook bedrijfspagina die iedereen moet hebben? Uiteraard hebben wij er ook één en alle 26 vrienden vinden ‘m leuk maar als ik op zo’n bladzij kom en er zijn maar 17 likes dan heb ik niet de neiging om daar bij te gaan horen, integendeel. En zolang ik niet geweldig ben of op Yolanthe ga lijken krijg ik ook niet honderdduizend volgers, daar schreven we al eerder wat over.
Facebook is een soort van controlled environment waardoor men niet zomaar op je pagina komt. Het moet altijd ingeleid worden door een ander medium, een krant, twitter of website en daardoor is het al gauw een leuke fotopagina voor de mensen die je toch al kennen. En zo begon het ook, als een smoelenboek voor jaargenoten. Het liep wel knap uit de hand, dat moet je ze nageven.
Wat gaat jouw nieuwe jam worden?
Is er al iets online waar je net zo blij van wordt als van Facebook, zijn wij voorlopers al weer met iets anders bezig dan met Facebook? En Pinterest, is dat wat? Ik vond dat wat moeilijk met die eindeloze plaatjes maar het heeft me wel geleerd om vrijwel alles dat ik op Facebook zet vergezeld te laten gaan van een foto of afbeelding. Mijn Facebookprofiel ziet er een stuk gezelliger uit nu maar Pinterest zelf gaat ‘t voor mij niet worden.
Google+ vind ik wat nutteloos, we hebben Facebook toch al maar Twitteren doe ik wel met genoegen. Als ik op Twitter verwijs naar dit blog krijg ik ook altijd een stuk of drie extra bezoekers – dat kan ik zien, WordPress heeft prima statistieken. Drie extra lezers, woop woop! daar ben ik blij mee maar ‘t zet natuurlijk geen zoden aan de dijk.
Vanavond op het terras zei een cynische vriend vanachter een biertje dat de vertrossing een tiental jaar geleden is ingetreden en de wansmaak geen grenzen meer kent nu het volk aan de macht is. Het volk accepteert geen beknotting meer.
Van zulke statements hou ik, je kunt er fijn over van gedachten wisselen, het brengt me op nieuwe ideeën en scherpt de geest. Toegepast op het Facebookverhaal zou je kunnen zeggen dat vooral het gebrek aan grenzen en beknotting hypes laat ontstaan – en ook weer laat gaan. Alles van waarde is immers weerloos.
Het vertrossen blijkt geen Nederlandse uitvinding, wereldwijd schieten we massaal in een stuip als iets groot, hip, happening, kansrijk, weetikveelwat wordt. En dan kopen we dus allemaal Facebook aandelen om een dag later te constateren dat het een duur betaald hersenspinsel was om ons vervolgens huiliehuilie tot de rechter te wenden.
Het vermogen om kritisch om te gaan met je omgeving geeft ware vrijheid. Als je net een miljoen verloren hebt op je aandeeltjes wil je vast wel dat je iets meer vrijheid had bezeten.
De huiskamervraag: hoeveel aandelen bezat de man toen hij zijn miljoen verloor?