dec 082012
 

Zaag onder de arm, klompen aan en ’t bos in. “Kom en zaag zelf je kerstboom om” stond in de uitnodiging van de computerdistributeur. Het gemak wilde dat het 3 km van ons huis vandaan was en zo vonden we ons op deze mooie en zonnige wintermiddag terug op een open plek in het bos met een glaasje gluhwein in de hand en poffertjes op een schaaltje naast een sales rep met pretogen. Ik begreep dat ze koude tenen had, ondanks de laarsjes die ze had aangetrokken. Want wel in de IT business maar zeker niet gek.

Een cateraar, twee meisjes met een camera die foto’s maken en ze direct printen en in een lijstje vouwen, gluhwein en broodjes beenham, een marketingmanager die naar verluidt al sinds half 9 in een vork van de weg de bezoekers de goede richting op wees. Overal aardige mensen, zo simpel en effectief. Op de parkeerplaats bewezen caddy’s met opdruk en stationwagons dat een mooi deel van Neerlands PC-verkopende beroepsbevolking met kids en al naar het bos gekomen was, iedereen stond lachend en gezellig in de sneeuwige blubber.

Samen met je account manager de boom uitzoeken schept ook een band.  “Die?” Deze dan? Kijk, die! En die we net zagen, dat is een mooie!” We eindigden bij, en met, een boom die er uit zag alsof hij voor kerstboom gestudeerd had. In tegenstelling tot zijn buren was hij mooi vol, liep taps toe zoals je dat van een kerstboom verwacht.  In zo’n bos ogen bomen kleiner dan in een huis maar we hebben een hoog plafond, moet lukken.

De zaag erin!

Even later sleepten we onze trofee over het besneeuwde bospad, richting zo’n ding dat een net om een boom doet. Weet je wat ik bedoel? Je schuift ‘m erin en als hij er uitkomt is hij in een net verpakt. Er stonden twee meiden bij die de boom snel en stoer door dat apparaat rosten. Aan alles gedacht, op een open plek in het bos.

Met die mensen ga ik het komende jaar vast meer zaken doen.

 

 Posted by on 8 december 2012 at 18:10  Reacties uitgeschakeld voor Feel good marketing op z’n best: kerstbomendag in een besneeuwd bos  Tagged with:
dec 052012
 

Verbaasd keek hij me aan “jij bent de enig overgebleven Nederlander die nog in Blackberry gelooft”. Ik keek net zo verbaasd terug “man, Blackberry innoveert en gaat vooruit”. Hij zag het niet, had gemist dat Blackberry met het nieuwe ecosysteem bezig is en dacht alleen over ouwe telefoons. ‘k Zei nog tegen ‘m dat Android een chaos is, IOS al ouderwets en dat alleen Windows Phone 8 en Blackberry innoveren. En dat we die innovatie hard nodig hebben om deze industrie uit haar slaapje te halen.

Want het is toch sloom of niet dan? O ja, er worden heel veel telefoontjes verkocht. Iedereen wil blijkbaar hetzelfde en omdat een volk nu eenmaal brood en spelen wil krijgt iedereen ook brood en spelen. Prima telefoons hoor, die iPhones, ze hebben de toon gezet en de markt in beweging gebracht maar vervolgens verwerd Apple van innovator tot dozenschuiver en verkoopt al jarenlang miljoenen en miljoenen dezelfde telefoontjes.

Waar is de innovatie, groei, visie gebleven? Wil de klant alleen maar wat de ander heeft en zit-ie niet meer te wachten op innovatieve nieuwe concepten? ‘k Mag toch hopen van niet want diezelfde snel verveelde klant houdt het toch nooit ergens lang uit? Ik weet wel hoe het werkt, in crisistijd zoekt de mens veiligheid en rust, dan willen we niet innoveren maar willen we duidelijkheid, helderheid en overzichtelijke keuzes. Maar daarmee kom je de crisis niet uit.

Zeven magere jaren, zeven vette jaren

Zeven jaar op, zeven jaar neer. Jozef, de zoon van Jacob, wist het al en legde in Egypte graanschuren aan om de voorraden te bergen die Egypte de zeven magere jaren zouden doorslepen (van dit bijbelse verhaal is overigens ook een Egyptische versie uit de tijd van Farao Djoser beschikbaar). Als je dat doortrekt heeft Apple vast ook schuren gebouwd de afgelopen jaren. Het geld dat ze verdiend hebben met het schuiven van iPhones helpt hen straks door een goed deel van hun magere jaren heen, want die gaan er voor hen ongetwijfeld ook komen.

Blackberry zit nu middenin die neergang, maar het eind van haar magere jaren is in zicht. Als op 30 januari 2013 het Blackberry 10 platform gepresenteerd wordt hebben we een nieuwe innovatief en spannend ecosysteem erbij, en zoals u wellicht weet, ik kan niet wachten. Blackberry had flink gespaard voor slechte tijden en dat heeft hen door de winter geholpen. De ontwikkeling van Blackberry 10 hebben ze betaald uit eigen zak en naar verluidt zit daar nu nog vier miljard dollar in. Het leek krap maar ’t oogt alsof ze het gaan redden.

De analogie van zeven vette en zeven magere jaren snijdt hout. Niets is voor eeuwig, alles komt aan zijn eind en dus is er niets dat  slecht blijft maar ook succes is niet voor eeuwig. De Boeddha zegt “Nothing is forever except change”. Veel change hebben we niet gezien de afgelopen jaren, wel veel van hetzelfde.

’t Zou fijn zijn als ook de zeven magere innovatie jaren op hun einde lopen.