Jul 132013
 

inbraak-preventieNa de vrijmibo loop ik thuis naar binnen en hoor dat een deur open staat, kijk om de hoek en verdomd de tuindeur staat open. Omdat er niemand thuis is is dat niet logisch maar die sensatie wordt nog even verdrongen. Cognitieve dissonantie, je weet wel dat er iets mis is maar je wilt het niet weten.

Rond de tafel liggen allerlei etensverpakkingen op de grond, mijn nepkind had blijkbaar nog ergens een tasje slingeren en dat is nu over de vloer uitgestort. Het alarmniveau stijgt. In de woonkamer is het oké, op een hamer na die daar ligt, maar boven op de overloop staat een kastje open. Dat is niet normaal, ook in ons huishouden is dat kastje overdag dicht. Doorlopend in mijn kledingkamer/kast is het wel duidelijk, de inhoud van het Ikea kastje dat wat onbekende spullen van m’n kids huisvest staat open en de het hangt er uit: hier waren mensen die wij niet uitgenodigd hadden.

Onze slaapkamer is nog treuriger, enkele laden staan open, de deuren wijd en de inhoud van de mandjes met sjaals en andere decoraties ligt op het opengeslagen waterbed uitgespreid.

Er is ingebroken. We hebben de deur naar de tuin niet goed dicht gedaan en sukkels met lef hebben daar lang genoeg aan staan schudden tot de grendel open ging en de deur hem toegang verleende. Ze zijn overal langs geschoven, hebben alleen meegenomen wat mee kon en snel inwisselbaar was. Rebecca haar oude familie sieraden zijn weg, een ring, baby parels, een groot parelsnoer. Soms een zeer gehecht stuk, soms allemaal niet zo belangrijk maar wel hààr niet zo belangrijke dingen. Tranen.

Toen mijn ouders mijn leeftijd hadden werd er bij hen ook eens ingebroken. Ze waren vooral ontdaan doordat iemand in hun huis had rondgelopen maar daar heb ik nu niet zo’n last van, ik ben vooral heel blij dat we onze trouwringen en dat ene collier vandaag om hadden. En dat ik toch niet met de motor naar de zaak gegaan ben vandaag, want ik was mijn macbook kwijt geweest.

De schade? Een Ipad-1, een paar heel oude ringen die we erg gaan missen, parels en een baby parelkettinkje van Stella, jeugdherinneringen van Gerdien, erfstukken en memories aan tantes die al gingen. Daar krijgt de klootzak die inbrak niet meer dan 300 euro voor maar dat boeit hem niet.

De politie kwam. Ze hebben nog steeds geen videocamera en schrijven een verslag met de pen: “toen ik thuiskwam hoorde ik de wind in de werkkamer en toen ik ging kijken stond de deur open”. Als Ivo Opstelten die meiden nou ‘ns in een goed passend en flatterend uniform steekt en uitrust met moderne apparatuur in plaats van steeds allerlei proefballonnetjes op te laten, dat zou nog eens fijn zijn. Maar dat is te duur.

De ervaring is dat inbraken vandaag de dag overdag plaats vinden. Iedereen werkt immers.

De politie had een kant-en-klare inbraakmap bij zich met mooi opgemaakte papieren die je kunt invullen bij de aangifte, ballpoint included. Als laatste kwam er een vrolijk opgemaakte flyer uit. “Hoe inbraak voorkomen” stond er enthousiast boven. Uit ervaring weet ik nu dat je die folder niet wilt zien.

Tip: doe je deur op slot, dan kunnen ze er niet in.

 

 Posted by on 13 juli 2013 at 00:14  Reacties staat uit voor Ze hebben ingebroken. De politie komt en start een buurtonderzoek.  Tagged with:
Jul 112013
 

amsterdam roots bazaar

We waren laatst in Duitsland voor een concertje, in het Borussia Park in Mönchengladbach, zo’n 20 km van Venlo. Een wereld van verschil. Bij de ingang slechts een vriendelijk lachend mens dat me aangaf het ticket vooral in een goedkeur-apparaat te steken. Verder geen officials, beveiligers of andere overbodigheden. Binnen was het druk zoals het in een stadion altijd druk is.

Even rondkijken, nee geen muntverkoop hier, slechts een goed gevulde bar waar het bier 3,50 euro per halve liter kost. Dat is even wat anders dan de Ziggo Dome waar je 3,5 muntje koopt voor een tientje en het biertje (25 cl) twee muntjes kost. Ik heb uitgerekend dat je voor 40 euro muntjes moet kopen om dat halve muntje netjes te kunnen gebruiken. Nou, dan die Duitsers hoor, in een keurig rijtje wachten we onze beurt af en verrassend snel kom ik via het lege uitlooprijtje met m’n bier naar buiten. Ondertussen aan de andere kant een gelijke ervaring met de patat, prima. Ik ben niet genaaid met een half muntje, ben niet weggeduwd door een te grote gast die denkt dat de wereld van hem is en die dat gedachtengoed vooraf alvast maar verdedigd door zijn hele lijf te gebruiken bij het voordringen en ik krijg ook een glimlachje van de leverancier van de patat mit Bratwurst.

In België laatst een soortgelijke ervaring. Vorst Nationaal in Brussel mag dan niet zo heel mooi zijn aan de buitenkant maar de buurt zit vol goede en op zondag gratis parkeerplaatsen, politieagenten bekeuren je niet even stiekem maar waarschuwen dat je op die plek geen auto kunt neerzetten, het frietkot voor de deur is een beetje aan de dure kant maar dat is dan ook het enige dat je er tegen kunt hebben, de friet is goed, de mayo vet en de puntzak meer dan vol.

We betaalden een mooi bedrag voor een zitplaats op rij 7 in de Golden Circle. Ik hoorde later dat een plaatsje op rij 15 in de Ziggo Dome voor hetzelfde concert 35% duurder is. Oke, je hoeft er dan niet voor naar Brussel te rijden, maar dat hoeven de Brussellois in Brussel natuurlijk ook niet.

Het Roots Festival Amsterdam krijgt geen subsidie meer en daarom sloten ze het Oosterpark laatst af voor iedereen uit de buurt om een entreeprijs van € 7,50 te kunnen vragen aan de liefhebbers. En daarna werd je bij de poort gefouilleerd of je niet meer dan 1 consumptie bij je had. Ja ik snap het, subsidiëren is niet van deze tijd maar er zijn verdorie toch wel sympathiekere manieren om dat te compenseren? Nog even afgezien van ’t feit dat de entreeprijs voorkwam dat de gezellige oudjes, keuvelende gezinnen en prachtige Afrikaanse vrouwen niet meer in het park waren. Het festival was een stuk witter en veel saaier geworden. En dat alles dankzij een niet zo creatieve heffing van € 7,50 per persoon. Er zijn andere manieren om je festival om zeep te helpen.

Maximaliseren en monitizen heet dat hè? Mijn moeder zou zeggen: “er een slaatje uit slaan”. Honderdvijfendertig euro betalen voor een ticket op rij 15 en dan stelen ze nog even een half muntje van je.

16.000 bezoekers keer een half muntje.