IJme Woensdregt

Apr 202016
 

Trap Groothandelsgebouw

Rotterdam, ik hou ‘r van. Ben er al jaren weg (geboren op Kralingen aan de Hoflaan, daarna Hillegersberg, Alexanderpolder en Ommoord) maar de laatste jaren kom ik graag weer. En soms droom ik van een flatje langs de Eendrachtsweg.

Toen ‘k wegging was ik 18. De stad was hard, en vies en lomp. Mensen waren onaardig, er was geen sfeer en dat continue bouwen kwam me ook de strot uit. Ik naar Zwolle, Groningen, Finsterwolde, Maasluis en Ermelo en tenslotte Hilversum. En nu hangt er bij mij een kalender van Gers Magazine op de plee waarop ik allerlei Rotterdamse wijsheden kan lezen tijdens het… Heb tegenwoordig ook een hoody met daarop in grote letters: Rotterdam Mijn Stad, en 010 op de manchetten. Vind ik leuk. Kan ‘m alleen niet overal aan.

Vorige maand had ik een productie in de stad, we moesten internet en wifi regelen voor een europabreed Adidas project, filiaal Rotterdam, op het Binnenwegplein. Dat internet was er even niet en ik met mijn grote bek langs een paar mensen in de straat. “Mag ik uw internet lenen, want zonder lukt het niet en dan staat dat ding daar maar lullig te staan”. Ja echt, dat lef heb ik dan. En ’t lukte ook nog. Eerst bij een lieve mevrouw in een pracht appartement aan de overkant. Natuurlijk was ze eerst wantrouwig, en Rotterdammers kunnen wantrouwig zijn zeg! Maar later, toen we het uitgelegd hadden mochten we boven komen en rondkijken. Om vervolgens te constateren dat ze te weinig prik had. Door naar de volgende, maar wel ff een bosje bloemen gebracht de volgende dag. Dat dan weer wel. Op ’t hoekie van de Binnenweg zit een café. De eigenaar ervan, Joris, hoorde het verhaal aan, trok de conclusie dat-ie er niets minder van zou worden en gaf toestemming. Dankzij hem hadden wij op ’t Binnenwegplein zo’n beetje de beste projectwifi van heel Europa.

Niet lullen, als je ’t eens bent is ’t goed en dan moet je alleen nog even zorgen dat je het goed blijft doen. Dat is fijn in Rotterdam, geen gezeik. Zo belde een Utrechtse ambtenaar me vorig jaar op. Oorspronkelijk kwam Pieter van Zuid maar al jaren weg. Binnen twee minuten hadden we mekaar door en gaven we gas. En later deden we een stukkie van de Tour de France. Nou dat. Ik vind dat prettig maar toen ik van Rotterdam in Zwolle terecht kwam was dat nog niet zo makkelijk. Veel te direct man, dat trok bijna niemand en dus moest ik mezelf verbouwen. Dat was goed voor me maar nu ik steeds vaker weer in de stad ben geniet ik weer enorm van die snelle directe communicatie.

Van de stad trouwens ook. Straks staat er een trap van het Stationsplein naar het dak van het Groothandelsgebouw, waar vroeger Kriterion stond en waar ze na de film het doek openschoven en je over de stad kon uitkijken. Er komt in mei weer een bios en dan kan je dus met de trap naar boven. Dat is gers, niet te zuinig (en ik heb er Sylvia Kristel  gezien ;) )

Wat me ook bevalt is dat ze eindelijk ’ns klaar zijn met bouwen. Niet overal meer van die rijplaten, zelfs tegenover ’t station is ’t nu groen met gras en bomen en hippe parkeergarageingangen. ik ga niet opscheppen over ’t Museumpark, of ’t park bij de Euromast, of de Rijnhaven of de Markthal maar ’t is verdorie wel geweldig allemaal.

In 1970 vierde Rotterdam C’70, in 2016 “Rotterdam Viert De Stad”. In ’70 was ik net te klein om ’t echt mee te maken maar van dit ding ga ik wel een paar keer genieten. Biertje erbij op de Witte de With, beetje hangen op de Markt of bij van Zanten, of koffie in Dudok of waar dan ook (de Vagabond gaat ook weer open), die trap op en af en dan slapen in CitizenM. Echt wel.

Aug 302015
 

vluchtelingen

Stel je voor dat ik op de vlucht moet omdat hier engerds zijn gekomen. Dan moet ik weg uit mijn huis, mijn buurt, mijn land en met mijn kinderen en liefje weg naar een plek die ik nog niet ken. Weg. Weg. Weg! Niets meenemen, een tasje, een telefoon en rennen.

Dat kan ik me helemaal niet voorstellen. Hier komen zulke engerds toch niet?

Dat denk ik, maar ik weet het niet. Misschien kan het toch? Niemand in een oorlogsgebied van nu dacht dat ’t hen ooit zou overkomen. Het gebeurde toch. Als het hen gebeurt dan kan het mij blijkbaar ook overkomen. En dan moet ik weg naar een plek waar ik safe ben, waar ik weer iets opnieuw kan opbouwen. Maar waar ik vooral safe ben. Dat er geen raket op mijn hoofd ontploft, geen bom onder een auto, geen vuilnisbak in mijn gezicht.

Als dat gebeurt heb ik het nodig dat ik ergens welkom ben. Dat vreemde mensen mij willen helpen en me een duwtje in de rug geven.

De vluchtelingen van nu maken precies dat niet mee. Ze komen in een Europa dat prikkeldraad spant, dat muren bouwt om “gelukszoekers” tegen te houden. Ze komen in een werelddeel dat om hen lacht. Jongeren delen foto’s op Facebook van vluchtelingen die dood zijn en vinden dat een prettig gezicht. Ik schrik daarvan. Want als het hier gebeurt en ik moet op de vlucht, en ze doen ergens anders zo tegen mij en mijn kinderen, vrouw, neefjes en nichtjes, waar moet ik dan heen? Dan kan ik helemaal nergens heen en ben ik overgeleverd aan de engerds.

De sensatiekrant Bild in Duitsland gaat helpen. Dat is ongeveer de laatste partij van wie je het verwacht. Wij moeten ook helpen. Er staan honderden kantoorgebouwen en kazernes leeg waarin we mensen kunnen opvangen. Dat kunnen we met elkaar.

 Posted by on 30 augustus 2015 at 21:11  Reacties staat uit voor Als de engerds komen.
Jun 242015
 

15127-Elementa---WiFi-de-Tour-France-2015Elementa kreeg van de gemeente Utrecht de vraag of we wifi willen brengen naar de transferia, naar de plekken waar we op 4 en 5 juli met z’n allen de auto moeten achterlaten als we naar de tijdrit en de start van de Tour de France gaan kijken. Tien plaatsen rond de stad zijn aangewezen als parkeerplaats en gek genoeg is daar geen wifi. Grasland, buiten de ring, ver. Maar ’t moet wel.

We kunnen dat, we gaan de wifi er brengen en stralen het over de publieke band desnoods over 15 kilometer. Strijkviertel is minder ver van het Stadskantoor dan 15 kilometer dus dat gaat helemaal lukken. We mogen met de antennes ook op het dak van het provinciehuis gaan staan en dan gaan we richting Groenekan. En in Papendorp is een vriendelijke ondernemer heel blij dat hij mee kan werken aan de Tour. Zijn internetdonatie gaat wel 11 locaties van prik voorzien! Brothers in Bunnik doet mee, Galencop, The Wall. Elementa is eventjes all over town.

Zo cool, alles kan en iedereen werkt mee. Echt niemand niet.

Le Grand Départ van de Tour de France, wifi by Elementa.nl. Daar zijn we wijs mee zeg. We willen er volgende week dus ook graag goed uitzien en Margie van 2dsign-amersfoort.nl heeft dit ontwerp voor een polo gemaakt. Goed gelukt, of niet dan?! Ons halletje is omgebouwd tot een evenementencentrum, flaps aan de muren met planning, inkoop, draaiboeken, vereisten, kansen en bedreigingen. Anne-Carlijn is aan me uitgeleend als productiemedewerker in Utrecht, sjouwt alle locaties af en maakt stapels foto’s zodat wij kunnen plannen en inschatten wat er nodig is. Onze andere afspraken zijn doorgeschoven tot na 6 juli.

We maken sets voor een locatie, maar elke locatie is anders dus moeten we per plek inpakken. We nemen een stevige duik in ons netwerk want we hebben van alles “even” nodig, en op korte termijn. Dat wordt wel een vrachtwagentje vol.

Gelukkig kunnen we wel een feestje bouwen en zijn we hier vertrouwd mee maar jeetje, Tour de France, het moet echt in één keer goed.

Voordeel, we krijgen backstagepasjes. Voor beide dagen.

Apr 182015
 

Veel te veel PC’s die bij ons binnengebracht worden zitten vol met malware. En altijd zit er een virusscanner op van MacAfee, Norton, Norman, whatever. Goh zegt die klant dan als je ‘m vertelt dat z’n PC besmet is, hoe kan dat nou, de pc is toch beveiligd, ik heb immers een scanner?

Die scanners zijn niet ingericht op de online wereld, die komen nog van vroeger en ze scannen op wormen en virussen die wij al een tijd niet gezien hebben. Moderne malware komt binnen via een linkje op een pagina of in de mail en nestelt zich dan lekker op de disk van uw PC. En krijg hem er dan maar weer eens af. “M’n computer wordt zo traag” horen we. “En het internet ook.” Logisch want al die malware stuurt berichten, gebruikt data, beweegt zich.

Onderzoekers zeggen dat minstens 60% van alle computers ingezet kan worden voor cybercrime. Minstens 60%, dat is dus bijna elke PC. De PC waarop uw bankzaken doet misschien ook wel.

endpoint

 

 

 

 

 

Het laatste jaar verkopen wij Webroot 2.0, een virusscanner die je zelfs per maand kunt afrekenen en die wel de online dreigingen tegenhoudt. Is modern en online zodat we zelfs op afstand kunnen zien of uw PC nog wel gezond is.

Haal uw PC uit de gevarenzone en laat ‘m (door ons) beveiligen. Want 60% is veel.

 Posted by on 18 april 2015 at 12:35  Reacties staat uit voor Beveiliging van uw computer op orde? U bankiert er mee
Mrt 222015
 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

GoeieKoeien.nl – Real food. Real people.

Ergens in 2013 begon het met goeiekoeien.nl. Er was gedoe in het nieuws over vlees en daar hadden Rebecca en ik ’t over. De naam goeiekoeien viel, maar meer dan registreren deden we ’t nog niet want druk en Elementa, ons ICT bedrijf, vroeg om aandacht. Het idee ging op de stapel.

Enkele maanden later viel het kwartje. Als ict-er bouwen we sites en shops en doen aan systeem- en netwerkbeheer, van die printers die het niet doen en zo. Met elkaar een webwinkel voor onszelf exploiteren vond ik altijd al een goed idee maar een webcomputerwinkeltje zag ik niet zitten. Verstand van koeien was er, halftime opgroeien op de boerderij van mijn opa en opoe & logeren bij ooms en tantes met een bedrijf heeft een lifelong interesse in koeien in het bijzonder en in de veestapel in het algemeen veroorzaakt. In januari 2014 snapten we het: waarom wachten we op anderen, goed vlees leveren kunnen we zelf toch wel?!” Zo begonnen Rebecca en ik samen GoeieKoeien.nl

Verstand van vlees was wel nodig en daarom Cees gebeld en gevraagd of hij mee wil doen. Cees heeft jarenlang zijn eigen slagerij gehad en is na de verkoop ervan de promotie van kalfsvlees gaan doen en heeft slagers gecoached. Nu is hij ook van de Flammkuchen, loopt zich de benen uit het lijf om dat lekkers te promoten op beurzen en tentoonstellingen en nu is het los, je komt Flammkuchen overal tegen. Over vasthoudendheid gesproken! Met Cees haalden we verstand van vlees in huis maar Cees slacht zelf niet en daarvoor kwamen we bij Wouter terecht, een slager en slachter in Hierden. De contacten die Cees met ‘m had waren van dien aard dat hij wel een koetje wilde slachten.

GoeieKoeien gaat voor de Verbeterd Roodbonten, een vleesvee-fokresultaat uit het Maas-Rijn-IJsselrund. Jan en Tineke mesten en fokken met Verbeterd Roodbonte koeien in een stal achter hun woning, een voormalige verbouwde boerderij in Hierden, bij Harderwijk. Twintig-plus koeien op stal die het grootste deel van ’t jaar buiten lopen maar van november tot maart binnen staan.

Natuurlijk heeft Wouter gedacht dat dit na één koe wel over zou waaien en ook de veehouder dacht er vast het zijne van maar inmiddels zijn we een goed setje. Met Jan, Wouter en Cees zijn we de productielijn begonnen, met Gerrieke, Wijnand en Robbert doen we de marketing. Zij werken bij Elementa en organiseren de inpaksessies, het transport en de facturatie. Ze zorgen dat de dozen en isolatiematerialen er zijn en zetten elkaar op scherp.

Stagiair Ian gevraagd of hij met de bouw van de GoeieKoeien.nl-shop wilde beginnen. “Doe ‘ns een webwinkel in rundvlees….?” Alle credits zijn kant op hoor, de geproportioneerde koe die aangeeft hoeveel er verkocht is, is zijn uitvinding en het begin van de layout met logo en al hebben we aan hem te danken.

De programmeurs Wijnand en Peter werken aan de site en ontdekken hoe vervelend het is als iets niet werkt maar genieten ook van succes en van veel orders. Zo’n website zelf doen is goed voor ’t bedrijf, je weet hoe ’t voelt als je dagen geen bestellingen hebt en ook hoe ’t is als je opeens volop verkoopt. Dat moet je zelf meemaken. Peter is koeien-koning, hij heeft GoeieKoeien.nl afgebouwd en onderhoudt ‘m ook. We zijn nu bezig met 5 kilo verpakkingen, hij maakt dat allemaal mogelijk en zoals altijd is dat veel meer werk dan je denkt. Een webwinkel is een duur ding dat in een duidelijke verhouding staat tot een fysieke winkel. Facebook en Google moeten ook betaald worden, een webwinkel doet het allemaal niet vanzelf.

GoeieKoeien is succesvol maar dat ging niet zomaar, je moet marketen, duwen en trekken, actief zijn en weten hoeveel je wilt uitgeven, je moet optreden bij kookclubs en bellen met de krant. Dat vertel ik als ICT-directeur mijn klanten ook maar dat zie ik ze lang niet altijd doen. Daar kan het initiatief soms niet tegen en als het kapot gaat is de investering verloren en zijn ze een illusie armer. Webwinkelen is als winkelen in een fysieke shop, jouw keuzes bepalen jouw succes en wachten op de klant werkt in een fysieke winkel ook niet.

Het aardige van GoeieKoeien is dat het zo gedragen wordt door iedereen. Wij worden er blij van en de reactie van klanten is altijd positief. We doen nu één koe per twee weken. Natuurlijk kunnen we daar niet van leven maar dat is even niet belangrijk. GoeieKoeien als leverancier van duurzaam rundvlees op de kaart zetten is van belang en de jongens zetten met plezier en met elkaar de schouders onder het gemeenschappelijk doel: oprecht lekker vlees leveren aan mensen die willen weten wat ze eten. Zegt Gerben, de stagiair die de eerstvolgende keer mee mag inpakken: “heb er zin in, wil graag eens zien hoe dat allemaal gaat”. Dat is het, samen doen. We kunnen het en dat hebben we bewezen. We gaan door en het volgende doel is om het kostendekkend en winstgevend te maken.

Want het kost wat hoor. De koe wordt drie tot vier jaar gevoerd, je bent vijftien euro voor doos en koelzak + verzendkosten kwijt, het slachten kost geld, portioneren en inpakken is een dag werk met 4 mensen. Kortom, duurzaam produceren kan alleen als je klanten het geld ervoor over hebben. Weten wat je eet is heel wat anders dan het goedkoopste stukje vlees. Gelukkig gaan steeds meer mensen voor duurzaam en evenwichtig produceren, zij zien in dat je voor 11 euro de kilo geen koe kunt slachten.

Toen wij begonnen met GoeieKoeien.nl was er eigenlijk maar één conculega, koopeenkoe. Hij was eerder online dan wij maar ‘k denk dat we tegelijk met hem begonnen zijn met de ontwikkeling van webwinkel en idee. Goeie ideeën komen als koeien, allemaal tegelijk over de dam. Koopeenkoe zette de prijs op iets meer dan dertien euro de kilo en dat prijsniveau is door iedereen die daarna opende zo’n beetje overgenomen. Maar het kan niet uit, althans niet met de koetjes die wij leveren want of je levert mager vlees of je regelt zelf de bezorging of je doet wat anders maar voor 13,10 de kilo kan je niet de koe voeren, de boer betalen, de slacht bekostigen, portioneren, 800 stickertjes printen en op zakjes plakken, de koelverpakking regelen en de boel verzenden.

Onze koeien zijn duurder dan het gemiddelde. En lekker. Dat durf ik wel te beweren. De prijs moet op een beter niveau want duurzame productie betekent ook dat iedere schakel in de keten op niveau betaalt krijgt voor zijn inspanningen. Lukt dat niet en vlucht je in massaproductie dan doe je wat anderen ook al doen, dan veroorzaak je eenheidsworsten en ga je overhouden. Willen we niet, de koe moet op en in zijn geheel verkocht en verwerkt. En dan niet 10 kilo overhouden want als je dat invriest en je vergeet het dan eindigt het onherroepelijk een keer als onduidelijk gehakt. Kunnen we bij de supermarkt ook wel kopen dus daar hebben we goeiekoeien.nl niet voor nodig. Wij produceren op maat, circa 32 oprecht lekkere vlees-pakketjes per koe.

Veehouder, slager, inpakkers, bezorgers, webshopbouwers, marketeers en collega’s: onmisbare schakels in de keten die goeiekoeien-vlees bij u thuisbrengt.

Real people. Real food. GoeieKoeien.nl

 Posted by on 22 maart 2015 at 11:58  Reacties staat uit voor Met elkaar een koe kopen, de mensen en ideeën achter GoeieKoeien  Tagged with: