IJme Woensdregt

jun 062013
 

In 1992 had ik een Compuserve (CS) account. CS was een enorm bulletinboard, je logde in en dan kon je met menu’s van het ene naar het andere springen. Handel, verhalen, software, informatie, van alles was er te vinden, alles goed gestructureerd.

Toen het internet kwam was ik even de weg kwijt want hoe kwam je nou aan die pagina’s, wie gaf me een “url”, hoe kwam ik van het een op het andere? Dat duurde best even, zoeken naar papier waarop links stonden en dat intikken, via de Digitale Stad kwam je wel verder, maar het was erg wennen aan dat internet.

Internet werd mail en web, een aaneenschakeling van pagina’s die soms aan elkaar vast zitten, soms niet en dat was al snel leuker en overweldigender dan CompuServe. De wereld schakelde over naar het web, we zijn er nu zo aan gewend, zelfs zo dat we onze eigen informatiestructuren vaak ook via hyperlinks ontsluiten.

Het web is “one to many”, een site is één plaats waarop veel mensen komen kijken. Met de komst van smartphones en apps veranderde dat onlangs in “one to one” want via mijn app(s) heb ik een één op één relatie met mijn informatieleverancier. Twitter kwam en als informatiebron is dat dat ook one to one, ik bepaal wat er aan informatie binnenkomt. Ik kijk niet naar het 8 uur journaal (one to many) maar kijk mijn Twitter tijdlijn langs en laat me zo informeren: one to one.

google-glass-is-super-sleek

Google Glass, die bril, is ook one to one: me and my Google Glass. Ik bepaal wat er in beeld komt en maak de selecties. Het internet verandert van een wereld van kleurrijke magazines (sites) in een eindeloze informatiestroom die nauwelijks opgemaakt door mij gefilterd wordt op dat wat ik op een moment nodig heb.

Facebook is “many to one”, en er woont in facebook een politieagent die bepaalt wat je wel en niet mag zien. Ik heb het idee dat door die censuur mensen de komende jaren daar afscheid gaan nemen en zich gaan wenden tot eigen social media opties als Twitter en (nu nog beta) BBM Channels. Je ziet al dat scholieren en studenten de voorkeur geven aan Twitter, Facebook overlatend aan hun ouders. Ik denk dat we ook wel eens klaar zijn met al die reclame, als we het in eigen hand nemen kunnen we daar ook om heen.

We gaan filteren in de grote bulk van data, we zetten het aan of voor een tijdje uit en laten ons dan later weer even snel updaten. Het is een wolk, data als de 9292-info zit ook in, we voegen zelf toe en leveren met onze filmpjes, vine animaties, foto’s en andere persoonlijke content bij aan de infowolk. Voor wie het hebben wil.

Apps maken dat behapbaar en hapbaar, nu nog in de gedaante van statische schermen van smartphones maar dat gaat natuurlijk wel veranderen, waarom een telefoon in je hand houden als een bril (Google Glass), horloge (iWatch), e-paper of buigbare en vouwbare led schermen het werk ook kunnen doen?

En we gaan op ieder apparaat, hoe dat er ook uitziet, dezelfde informatie gebruiken en delen.

jun 012013
 

bbmchannels

Dus we Whatsappen met z’n allen want dan hoeven we niet te smssen. Whatsapp is gratis maar waarom, daar denken we liever niet over na.

Mijn programmeurs en beveiligingsexperts whatsappen niet, zij vinden het veel te onveilig. Dat zegt iets, zij zijn de hele dag bezig met veiligheid en computers, bij hen komt Whatsapp er dus niet in.

Want er is niets gratis hè en ik denk dat ik wel weet waar Whatsapp zijn geld mee verdient. Alles wat je doet op Whatsapp wordt eigendom van de firma en zijn niet alleen de adressen en telefoonnummers van je vrienden. Daar in San Francisco mogen ze ermee doen wat ze willen, alle info, alle berichten en alle woorden worden opgslagen en Big Data Crunchers eten zich de hele dag door die enorme berg gegevens heen. Whatsapp maakt consumentenprofielen, interesselijsten, Whatsapp brengt in beeld wat jij denkt, waar je koopt, waar je over nadenkt en wat je wenst. Dat combineren ze en daarvan maken ze trends en profielen. Dat verkopen zij aan degene die er het meeste voor betaalt.

Niet eens zo gek dat veel technici niet Whatsappen.

BBM of Ping was de eerste app waar je met elkaar kon kletsen zonder een vermogen kwijt te zijn aan smsjes. Blackberry beleefde er een hoogtepunt mee maar toen Whatsapp op de iPhone en Android kwam en Ping niet, stierf het gebruik uit. Big News: in de zomer van 2013 komt BBM alsnog op andere platformen. Kunnen we veilig chatten met elkaar, zonder dat er met je gegevens gehusseld wordt. Althans dat hoop ik, Blackberry was altijd nogal goed in privacy, ik kan met niet voorstellen dat ze de gegevens nu wel aan de hoogste bieder verkopen.

Ik ben geen technicus, ik neem de whatsapp onveiligheid vooralsnog voor lief want ik wil bereikt worden, hoe maakt mij zoveel niet uit. Maar Whatsapp is wel een beetje vervelend omdat ik me altijd wat bekeken voel en iMessage van Apple heb ik niet op mijn telefoon. Dus als straks iedereen gratis BBM kan downloaden en de mensen doorkrijgen dat dat wel safe is, dan zal BBM vast wel gebruikt gaan worden.

In BBM verschijnt opeens een nieuwe social media optie, de BBM Channels. Iedereen kan een Channel openen en mensen kunnen zich daarop abonnereren. Stel je een kook-channel voor, een buurt-channel, een evangelisatiechannel, een verkoopchannel van je tweede hands garage sale goederen, ik bedenk er maar een paar. Ik heb BBM Channels nu op mijn telefoon, het ziet er uit als Facebook maar dan zonder Facebook, je kunt liken en commentaar geven.

Maar ik ben zelf de baas van mijn channel en met de overgevoeligheid van Facebook voor tepels en andere zaken vind ik het wel een fijn idee dat ik zelf de baas ben.

‘t Is allemaal nieuw, in beta, worldwide beschikbaar deze zomer. Veelbelovend.

Het internet verandert van web in een 1-op-1 messaging. In een volgend stukje ga ik daar wat verder op in.

mei 092013
 

frieshollands rund

Stond je te dichtbij dan zat je onder de spetters. Ieder jaar op Nieuwjaarsdag, als mijn ouders Nieuwjaar gingen wensen bij m’n opa en opoe in Oudleusen, vloog de stront me om de oren. Er werd altijd wat knalvuurwerk van oudjaarsnacht achtergehouden, je had toen nog van die donderslagen en superdonderslagen, iets anders dan de lullige astronautjes die je nu hebt, en stak je drie van die dingen in een hoop stront dan had je de vuurkracht van een strijker en vloog het sky high. Nou ja, leuk toch voor een stads jochie in een grote wei?

Mijn grootouders hadden een boerderijtje, mijn opa was veehouder en -handelaar. Ik denk dat-ie 8, 10 koeien op stal had, max. Klein boertje, tegenwoordig heeft een gemiddeld bedrijf zo’n 80 beesten. Hij molk met de hand, had een grupstal zonder mechanische mestafvoer, voerde z’n kalveren melkpoeder en achter onder de hooischuur stond altijd een stier, waar ik, stads jongetje, alleen maar naar durfde te kijken door het ruitje naast de deur – en ‘k moest het ook niet wagen om in de buurt te komen! Opa had altijd wat kalveren, als we er waren en ik geluk had stond ik met mijn neus vooraan als er weer één geboren werd. In een paar betonnen hokken hield hij zeugen voor de fok, en ook daar zat ik bij te kijken als er weer 13 geboren werden. Mooi, mooi, mooi, een eldorado voor een jochie.

rivelino 434 FH stierHij hield vermoedelijk Fries Hollandse runderen, tot de jaren 70 was dat het gangbare ras in Nederland. Het is wat breed, kort en  gedrongen, niet zo mager maar stevig gebouwd, een dubbelkoe met een mooi afgebakende zwart wit tekening voor zowel melk- als vleesproductie. Een Fries Hollandse stier is een groot, imposant, stoer rund.

Wat je nu meestal ziet lopen zijn Holstein-Friesian runderen, een Amerikaans ras dat sinds de jaren 70 door de fokstations met succes in Nederland is geïntroduceerd. Het Holsteiner rund heeft de afgelopen decennia het Fries Hollandse rund verdrongen, ze produceerden meer melk.

Het stamboek van de Fries Hollandse runderen heeft ons nu gevraagd om de ICT te gaan doen. Kan je je voorstellen dat we daar geen enkel bezwaar tegen hebben?

Zitten we opeens midden in de uiervererving, lactatiewaarden, eiwitgehalten en fokwaardeschattingen.

Prima.

 

apr 282013
 

links, rechts, de weg kwijt

Ik sport al jaren met een vriend, een uurtje, dan zwembad en sauna. We eindigen in de kroeg met biertje en een kop thee. Hij kon me altijd zo hellig krijgen, zat-ie weer te stoken met zijn domrechtse praatjes over Marokkanen, buitenlanders en links tuig, gek werd ik van ‘m. Tegenwoordig knalt er niets meer, we zijn aan elkaar gewend. Maar sinds deze regering kijken we elkaar veel te vaak verbaasd aan: “Wie is hier nou gek, dat is toch jouw standpunt dat door jouw partij zojuist overboord gekieperd is?” Toen Rutte II nog maar net zat kon ik ‘m een beetje pesten met “ja joh, jouw partij, daar heb je toch op gestemd?” Ik krijg het tegenwoordig net zo hard terug. Niet fijn.

Links, rechts of pragmatisch, met deze regering ben ik vooral de weg kwijt. Linkse idealen worden door de PvdA vergooid alsof ze nooit bestaan hebben en vriend M. begrijpt steeds minder waarom Rutte niet in beeld komt maar wel zijn rechtse strijdpunten verkwanselt voor een links overwinninkje. Alsof VVD en PvdA alle overtuiging overboord gegooid hebben en samen een of ander onbenoemd doel nastreven, de bevolking vooralsnog in verwarring achterlatend.

Laatst bedoelde Wouter Bos in zijn Volkskrantcolumn iets als “Laat ze nou maar, het komt wel goed met dit kabinet want ze zijn zo lekker helder en stil aan het werk”. Deze regering straalt alleen niet uit dat ze lekker aan het werk zijn. Wat goed is komt snel en is zichtbaar maar het consumentenvertrouwen staat nog steeds op een dieptepunt. Illegalen strafbaar? Ja hoor, Wilders zit te gniffelen in zijn safe house. Rutte zei dat we op 1 januari 2016 allemaal vinden dat de crisis voorbij is. Dat zei hij bij het sociaal akkoord, een polderproduct waarvan een VVD-er helemaal gek wordt en ik ook de visie niet ontwaar. De boel doodbezuinigen gaat niet werken, woningbouwcorporaties moeten een soort boete betalen, een greep in de kas zoals het kabinet Lubbers destijds deed met de pensioenen, achterlijk hoge boetes voor minimale verkeersovertredingen, we hebben last van controlfreakerigheid van het staatsapparaat.

M. en ik zijn het tegenwoordig dus roerend eens. Raar is dat. We horen ergens in het midden beter even op te houden over een onderwerp maar in plaats daarvan gedragen we ons als Statler en Waldorf.

Wat dan wel, dat weten we ook niet meer. PvdA stemmen na een illegalenbesluit zie ik mezelf niet meer doen, GroenLinks is weg,  D66 dan? Nah, dat lijkt op het koningslied en ‘t is dat er op rechts niet zoveel anders is dan Wilders en meneer Krol met z’n ouderenpartij want op de VVD wil hij eigenlijk ook niet meer stemmen. Als iedereen zo denkt dan wordt het nog gezellig bij bozig wit Nederland, als dit kabinet valt mogen wij het weer oplossen met verkiezingen en krijg je veel Wilders, Krol, SP en duurt het nog jaren voordat er weer eens normaal geregeerd wordt en Nederland zich heeft aangepast aan de post-crisis realiteit. Het wordt nog cynischer en lastiger om je mening te geven, wantrouwen en onverdraagzaamheid regeert. Van de economie blijft vast niet veel meer over dan faillissementen en leegstand.

Kan niet gezellig zijn.

In de tussentijd wordt er wel aan moraalvergiftiging gedaan, dat zie je maar aan het effect dat het vermaledijde wilderskabinet had op de publieke opinie. Het illegalendebat is destijds door Rutte I op de agenda gezet, de cultuurbezuinigingen gaan stilletjes door en Nederland bouwt in alle rust de ontwikkelingshulp af, je hebt het niet eens door. Stel nou dat er geen illegalenbesluit komt maar een onderzoek naar de effecten van strafbare illegaliteit, dan wordt de beslissing uitgesteld tot 2016 en brandt nu niemand zijn vingers. Tegen 2016 is de meningsvorming al lang op gang gekomen en vindt iedereen dat (hulp aan) een illegaal strafbaar is, en heel normaal.

Maar dat is het niet, al was het maar omdat een mens niet illegaal kàn zijn.

 

 

apr 232013
 

Molenlaan_Rotterdam

Mijn wieg stond aan de Hoflaan. Nummer 1, boven de rouwkamer in Kralingen, de wijk van Rotterdam waar het bombardement niet gekomen was. ‘ k Woonde er kort, mijn kleuterschool begon daarna nog in ook zo’n mooie wijk, Hillegersberg, maar daarna werd het de polder, en later Ommoord, mijn ouders trokken naar de nieuwbouw.

Men zegt dat ik een verwoestend Rotterdams accent had toen ik in Zwolle kwam wonen, vond dat zelf wel meevallen eigenlijk, maar de bloemenman die me vanmiddag op de van Beethovensingel een bosje tulpen inpakte wenste me zo sappig een prettige middag met zijn bloemen dat mijn antwoord onwillekeurig net zo sappig was.

‘k vind Rotterdam weer leuk. Toen ik een klein jochie was en naar de kapper moest op de Schenkel in Capelle was het overal vooral wederopbouw, hoe dat precies was weet ik eigenlijk niet, soms zie ik foto’s van kale vlakten maar die waren destijds blijkbaar zo normaal dat ik er geen beeld van heb. Ik herinner me die kapper wel, hij had van dat papier rond de hoofdsteun en knipte gruwelijk.

Rotterdam organiseerde in 1970 C70, ‘k was elf en reed die koninginnedag op mijn fiets met een wasknijper en kartonnetje heel hard door de straat lawaai te maken. De stad stond vol met van die glasvezel koepeltjes en overal was cultuur. Rond mijn 17e was de stad agressief, je werd waanzinnig slecht geholpen in winkels, een gote bek kon je krijgen. Uitgaan was een drama,  er was nog niet zo veel en je reed je lam van de ene kant naar de andere. De Binnenweg was een slechte plek met heroinehoertjes, geweld en dope, de Kruiskade was domein van Surinaams Rotterdam en men zei dat je daar niet moest komen. Dat viel in de praktijk nog wel mee maar het gevoel was niet altijd even safe. Ik hing nog wel eens rond in La Vagabond, een kroeg aan het begin van de Binnenweg, veel muziek en zo. Was leuk, hij is daar nu weg en zit ergens verderop in een ander pand, er is heel slechte oude en vervallen 80′s nieuwbouw voor in de plaats gekomen.

Vijftien jaar later was de stad wel weer tof, mensen waren aardig en blij, maar toen was ik vertrokken en heb de rest van de ontwikkeling van de stad maar vanaf een afstandje meegemaakt. Ik kom er nu wel weer wat vaker, heb er een klant en geniet er van om er weer heen te rijden, rij er een stukje voor om.

Mijn pa had vroeger een zaak op de Freericksplaats en daar bracht ik veel tijd door. Vanmiddag wilde ik een bosje bloemen kopen voor een tante en bedacht me dat die Hillegersbergse bloemenkiosk nog daar op de Weissenbruchlaan moet staan. Klopte helemaal, net zoals dat de Aldi op de hoek van de Le Fèvre de Montigny er al 40 jaar zit en Kam Sang, de Chinees, er nog steeds bij hoort. De kiosk had geen bloemen maar ik zag in het wegrijden zo’n bordje staan, Prinses Beatrixplantsoen. In geen jaren gezien, ik rook de eenden, watervogels, de singel en zag het brugje dat over de sloot ligt. Vroeger ging ik daar vissen.

Hillegersberg, Kralingen, Schiebroek, 11o Morgen, de Argonautenweg, van Beethovensingel, Streksingel, de Molenlaan met die prachtige monumentale platanen, straten met namen als Borsatelaan (in schooljongenstaal de Borg Sateh laan), Terbregselaan, Straatweg, Berglustlaan maar ook Avenue Concordia, Kralingse Plaslaan, Jericholaan en 2e Jericholaan. Ik was het niet persé vergeten maar wat is Rotterdam toch een mooie stad.

De bloemenverkoper vanmiddag was in een goed humeur en hij ging er gewoon vanuit dat ik met zijn tulpen een prima middag ging hebben, en dus wenste hij me hartelijk een prettige blije middag.

Op z’n Rotterdams.