Feb 122015
 

iran

Toen we in juni naar Iran gingen keken mensen ons gek aan. Daarheen? Moet je daar nou?! Dat wisten wij ook niet precies maar we hadden er zin in. Eenmaal aangekomen werden we door onze kennis (een Iraniër die in Zweden woont en een leuke handel heeft opgebouwd tussen West-Europa en Iran) opgehaald. “En dat is mijn broer” wees hij ons op een dikke buik die door een gang op de luchthaven kwam aangeschommeld. Esi en zijn broer, die hebben we de hele week gezien. De eerste nacht sliepen we nog in een hotel maar verder bij hen thuis, in Teheran, en bij een oudere broer in Rasht, en met elkaar in een hotel in Isfahan. Achterin de Toyota Landcruiser Prada zijn we het halve land doorgesleept. Langs oude dorpen en de luchtafweer bij de nucleaire installatie, over bergen, door woestijnen en langs regenwoud, tot aan de oever van de Kaspische Zee toe. ’s Avonds om 6 uur nog even terugrijden naar Teheran en dan om 11 uur aan de copieuze maaltijd met enorme borden rijst, vlees, groenten, pannekoekjes, aardappelgratin, het hield niet op. De volgende dag van hetzelfde. Met elkaar WK voetbal gekeken en gezien hoe Iran eerst standhield en vervolgens genadeloos werd afgemaakt, ’s avonds de straat op naar het park of gewoon voor een wandeling door de stad, met elkaar frisdrank drinken en lachen, genieten van elkaar en van het zo normale leven dat je in Iran blijkbaar heel goed kunt leven. Als je tenminste het verkeer overleeft. Op ons maakte het een enorme indruk, de leukste reis in jaren. De mensen  aardig, blij en heel handig, Facebook hadden we in no-time op onze telefoon, Twitter ging ook prima want aan de censuur kan je wat doen. Dat bleek ook voor andere levensgebieden te gelden, het is niet zo makkelijk als hier maar alles kan. En voor ons werd gewoon een biertje gefixed op de eerste avond. Er wordt wel meer geregeld daar, en dat gaat heel natuurlijk en logisch. Net normaal, en dat wordt het dan ook vanzelf.

Die ayatolla’s zijn er wel, zeker. En de politie ook. Af en toe gebeurt er iets geks, dan worden kids opgepakt omdat ze een westers liedje nadoen, een vrouw wordt aangehouden omdat ze te frivool gekleed is (ongeveer zoals een non, de moraalpolitievrouw had waarschijnlijk haar dag niet). In Isfahan verbaasden we ons over de lege rivier en over de flirtende meisjes die niet zo’n beetje oogcontact met ons maakten. En dan hoor je iets later dat er zoutzuuraanvallen zijn gepleegd op vrouwen in datzelfde Isfahan. Dat maakt Iran vreemd en daar kijk je van op maar het is ook daar zo buiten de werkelijkheid dat mensen het niet pikken en de straat opgaan om er tegen te protesteren. De mannen zijn een kruising tussen Grieken en Italianen, de muziek op z’n balkans, de religie soms heel zwaar en soms niet te vinden, de mannen flirten en zijn irritant als ze vrouwen alleen in een auto tegenkomen. En de ayatolla’s wonen in de “ayatolla-factory” in Qom. Buiten de alledaagse werkelijkheid. Alsof er een laag boven de samenleving hangt die zich af en toe moet laten gelden en dan kan er wel eens iets naars gebeuren, maar in het algemeen gaat de samenleving zijn eigen gang. Vrouwen thuis zijn net zo als vrouwen bij ons. Veel jonge mensen en allemaal hoog opgeleid. Emancipatie is een normaal ding, alleen heeft niet iedereen dat nog in de gaten.

Enkele maanden later is “Onze Man in Teheran” hier op de TV. Correspondent Thomas Erdbrink woont er al jaren en brengt met veel humor zijn visie op Iran aan ons over; hij mag het ook gewoon doen van de autoriteiten. Met een blik van “ik ben het echt niet met je eens en ik weet al wat je gaat zeggen” stelt hij indringende vragen en laat hij zo’n hardliner prachtig zijn eigen graf graven. En je geniet met hem van de mooie dingen.

De laatste avond van ons verblijf wilden wij onze gastheren betalen, zij hadden alles voorgeschoten (er zijn geen ATM’s daar die onze pasjes lezen, dus geld uit de muur zat er niet in). We kregen de kans niet eens. Zij betaalden alles en na 5 keer aandringen hielden we er maar mee op en accepteerden de genereuze geste van onze gastheren. Zo doe je dat als Hollander, gezichtsverlies kennen wij ook en dat probeer je te voorkomen. Man, een week Iran en nul kosten.

Sinds de laatste aflevering van Onze Man weet ik wat er mis is. Het heet tarof, de Iraanse gewoonte van grootse beleefdheid en wellevendheid die er ook toe leidt dat niemand je geld wil en je nooit mag betalen en dat het allemaal geen moeite is. Nu weet ik dat je dan ergens een envelopje moet laten liggen, of in zijn jas moet steken, maar zoals Onze Man in Teheran al zei, dat is zo makkelijk nog niet want deze complexe wellevendheid is voor buitenlanders nauwelijks te doorgronden. Wij accepteerden de geste van onze gastheren, al was het met moeite en na veel aandringen. Nu weet ik dat tarof in het spel was. Ik hoop dat we hen niet beledigd hebben en de volgende keer neem ik een zakje dollars mee zodat ik op Iraanse wijze met dit gecompliceerde spel kan mee doen. Als wij hen de volgende keer in West-Europa tegenkomen betalen wij en waag het niet …!  Wij trekken dan de portemonnee, en nee we willen hun geld niet, het is ons plezier en zij zijn onze gasten, echt niet doen want we willen dat echt zo. Jaja, Tarof dus.

Wat een land. Op uitzendinggemist.nl de visie van een kaaskop die er al 15 jaar woont en zich gedraagt als een Iraniër met de blik van een Hollander. Onze man in Teheran.

 Posted by on 12 februari 2015 at 01:00  Reacties staat uit voor “Onze man in Teheran”
Jan 042015
 

Al een paar dagen staat het op ’t blog van Henk maar pas nu durf ik Testament van Bram Vermeulen aan te raken. En opnieuw. En opnieuw. Dood ben je pas als wij je zijn vergeten. Toen neef Martijn overleden was draaiden we het op ’t moment dat zijn kist ons huis verliet. Zijn foto hangt naast de schoorsteen waar de kist toen voor stond. Niet vergeten.

Vorige week checkte ik onderweg mijn Facebook. Mooie foto denk ik nog, tot het bijschrift doordrong. Donderdag heb ik het vermeden, wilde er niet over nadenken, wilde het zeker niet weten. Vrijdag een beetje, nu pas mag het langzaam verder komen. Dat is dan weer mijn voordeel, ik kan er even aan wennen. Dat konden Henk & Sonja niet. Hun zoon Koen overleed op z’n 22e.

Henk en Sonja zijn klant, en ook kameraad. Trouw, kritisch, stabiel en eigenwijs. Komen uit dezelfde hoek van ’t land als ik en ooit zijn we allemaal in Ermelo beland. Bijzondere mensen. Zo praktisch zijn er niet veel, ze delen makkelijk en graag. Zo gaan ze ook met de dood van hun zoon om, daar word je stil van.

Een paar maanden geleden hebben we bij Koen aan de Biltstraat de piano opgehaald, staat nu bij ons op de zaak. Af en toe spelen we er op, en Wijnand doet wel eens een psalm als er nog niemand binnen is. Koen’s piano. ‘k Ga er Testament op spelen. Voor Koen en Henk en Sonja.

 

 Posted by on 4 januari 2015 at 23:59  Reacties staat uit voor De piano van Koen
Okt 162014
 

groepsfoto_tcm181-231458

 

 

 

 

 

 

 

De commissie was duidelijk:
“De overheid heeft er geen verstand van en dus wordt ze door ‘de’ ICT pootje gelicht.”
“Zo’n ICT-er weet dat er nog een formulier gemaakt moet worden maar dat zegt-ie niet zodat hij het later als meerwerk dik kan factureren.
“De adviseur is tegelijk de verkoper van de leverancier, de overheid wordt per definitie getild.”

De overheid betaalt miljarden voor ICT-projecten die mislukken. En dat ligt aan de ICT sector.

Want natuurlijk ligt het niet aan de overheid als opdrachtgever, die heeft er immers geen verstand van en kan je niet kwalijk nemen dat zij vage doelstellingen formuleert, niet goed weet wat ze wil en geen voorbereiding heeft gedaan op de investering. De opdrachtgever als speelbal in de handen van de ICT-er die maar wat doet, geen projectplanning heeft en er alle belang bij heeft een project mega uit de hand te laten lopen?

Nou… denk van niet.

Ten eerste erger ik me wezenloos aan die man van de commissie die op tv een hele sector verdacht maakt.

Ten tweede wordt je via bidbooks en aanbestedingsliteratuur precies voorgeschreven wat je dient te maken of moet gaan doen. Degene met de laagste prijs is doorgaans winnaar. En heb je de opdracht dan begint het: de opdrachtgever wil eigenlijk een verandering, het moet toch net wat anders dan in de aanbesteding stond. Daar stapt die ICT-er natuurlijk niet in, dat doet geen enkele ondernemer. Je werkt je de ballen uit je broek en maakt hoge kosten om mee te doen aan de aanbesteding – en je bood te weinig want anders had je die opdracht niet gekregen – en dan gaat de opdrachtgever draaien en steeds nieuwe dingen vragen en veranderen. Dat kost geld, lijkt me logisch. Dit is overigens geen monopolie van de overheid, vrijwel iedere opdrachtgever doet het vroeg of laat. Met allerlei discussies over geld en functionaliteit tot gevolg.

Ten derde doet de overheid blijkbaar niets aan investeringsvoorbereiding. Je kunt kwaliteit in dienst nemen of inhuren maar heel moeilijk is het niet om  deskundig projectmanagement op te tuigen en er vanaf het begin op te zetten en mee te laten denken. De commissie adviseert nu een bureau dat projecten beoordeelt vanaf 5 miljoen maar ik zou dat toch ook maar doen voor projecten die minder kosten. Snel verdiend geld en een beter product.

Laatst op TV, ik meen in Zembla, was er een verhaal over Ordina: adviseurs die toch al bij de klant zaten zorgden ervoor dat nieuwe projecten snel naar binnen gehengeld werden. Dat herken ik wel, je kunt mooie bidbooks maken en daar heel veel tijd in steken maar de kans dat je ‘m krijgt is klein. ’t Gaat vaak naar de bekende bedrijven, ondanks dat je een betere prijs biedt of een lichter, makkelijker, goedkoper product maakt.

Een deal wordt voorgekookt, een project in stukjes geknipt, etc. Het is vervelend, en ’t voelt ook wel als corruptie, maar zo werkt het nou eenmaal. En niet alleen in de ICT-sector. Vrienden gunnen opdrachten aan vrienden. En iedereen kent het effect dat je je klant kwijt bent als er een managementwissel plaats vindt of je klant verkocht wordt.

Wij hebben jaren gewerkt voor een landelijke organisatie met veel impact en een stevige link met de overheid. We bouwden lichte en goedkope producten in projecten die nooit uit de hand liepen. In een bepaalde periode werden alle mensen met wie we werkten via een reorganisatie ontslagen, verplaatst of vervangen door nieuwe mensen, tijdelijke mensen en interimmers die allemaal nieuwe eigen vrienden hadden. We gingen in een soort aanbesteding en verloren die kansloos van een club waarmee één van die nieuwe gasten in zijn vorige baan ook gewerkt had. Ik hoor – maar kan dat niet bewijzen – dat de kosten met een factor 4 gestegen zijn.

Tsja.

Als ’t op TV komt staan we allemaal op onze achterste benen en in de sfeer die daarin ontstaat mag een commissielid een hele sector zwart maken. Een hand in eigen boezem lijkt me veel productiever.

 

 

 Posted by on 16 oktober 2014 at 20:39  Reacties staat uit voor Commissie: “ICT rijksoverheid niet onder controle”
Okt 032014
 

Passport_Front_Hero

I’m a Blackberry person. Doe je niks an, ik kan het heel goed vinden met m’n BB en wil niet naar iets anders. Ik hou van de hub waardoor alle info op 1 plek binnen komt en ik hou van de manier waarop je info deelt. Blackberry is strictly business tegenwoordig en gek genoeg …  dat ben ik helemaal niet maar ben wel all blackberry.

Dit blog heeft hoge kijkcijfers. Dat ligt niet eens aan mijn schrijftalent of mijn netwerk maar aan de response van mensen op mijn Blackberry stukjes. Natuurlijk, er zijn er wat die er gek van worden maar ik doe het gewoon nog een keer: dit is een Blackberry fan post!

De Blackberry Passport komt eind oktober naar ons land. Geen idee nog welke providers het ding gaan voeren en goedkoop wordt hij ook niet want voor een magere 700 euro mag hij mee. Maar wat krijg je er een heftig toestel voor! Vierkant scherm, hi-res, zo groot als een paspoort en met een keyboard – waar je aan moet wennen. Duurt een dag of drie.

Veel mensen halen dat niet, die willen alles nu en gelijk en zij vinden drie dagen veel te lang. Voor hen is er een Iphone of een Samsung. De mensen die doorzetten hebben met de Passport een toestel waar ze alles mee kunnen doen.

Hij is fors, 98 bij 120 cm, dat is een heel ding. Past niet in je borstzak, wil niet lekker in een skinny, dat wordt je kontzak. Maar als je er op gaat zitten buigt hij niet. En hij heeft een keyboard onderin. Ik snap dat heel goed. Ik wil ook terug naar een phone met een keyboard en deze BB gaat me dat geven ook. Geen onnodig gecorrigeer meer op zo’n virtueel keyboard maar lekker in één keer raak typen.

Op de Passport krijg je BB10.3, een gloednieuw besturingssysteem. En je krijgt ook Blackberry Blend, kan je je contacten, mail en BBM’s vanaf willekeurig welk ander apparaat bedienen. Vind ik fijn, bestanden heen en weer slepen, BBMen met je kids, even snel zonder je telefoon te pakken maar vanaf je eigen pc of tablet. Kijk er nu al naar uit.

Zal nog wel even duren ook want de Passport moet nog even wachten. Sinds ik geen mail meer lees op mijn telefoon is een smartphone gewoon niet meer zo urgent. Dus waarom 700 euro uitgeven aan iets wat ik op mijn huidige telefoon net zo goed kan? BB 10.3 komt in oktober immers ook op de oude Blackberry 10 toestellen…

Dacht ’t niet.

 Posted by on 3 oktober 2014 at 08:00  Reacties staat uit voor Geef mij een Passport…!
Mrt 232014
 

peugeot

 Vanaf 8 april bent u in gevaar. Want dan stopt WindowsXP. Nou ja, dat gevaar dat suggereert de krant, valt wel mee natuurlijk. Wat is er loos?

WindowsXP is van 2002 en dat is lang geleden. Er was in die tijd nog niet zoveel internet als nu, de beveiliging die in XP zit was niet op het niveau dat nu nodig is met al onze breedband verbindingen. Boefjes leerden hoe ze XP moesten krakten, virussen en wormen ontstonden en inmiddels is er een industrie ontstaan waarin mensen proberen via geavanceerde inbraken gegevens van computers te halen, of ze in te zetten voor botnets, DDOS aanvallen, etc. Microsoft deed al die jaren de updates en ontwikkelde intussen Vista, Windows7 en Windows8 en vooral die laatste twee bevatten beveiliging op het niveau dat nodig is in deze moderne verbonden wereld.

Daarom zet Microsoft de ondersteuning van XP stop. Je kunt wel pleisters blijven plakken maar het houdt een keer op. De meesten van ons willen ook niet meer in een Peugeot uit 1962 rijden, het stuurt niet goed en het remt voor geen meter. Dat is met XP niet anders.

Bent u in gevaar?

Bent u in gevaar als u uw XP pc houdt? Ik zou zeggen van niet. Goede virusscanners blijven gewoon werken en als u uw hoofd erbij houdt is er niets aan de hand. De bank vindt dat niet voldoende en zegt dat u niet moet bankieren met XP. Doet u dat wel en iemand gaat er met uw kas vandoor dan bent u zelf aansprakelijk. Lijkt me een goede deal. Het risico dat iemand ongenood meekijkt is in XP groter dan in andere Windows-versies en omdat de bank u aansprakelijk stelt bent u eigenlijk wel uitgepraat. Bankieren via een telefoon app is sowieso een stuk veiliger.

Maar verder…?

Weet u dat WindowsXP in een uitgeklede en geïsoleerde vorm de basis is van veel industriesystemen? Windows Embedded Systems heet dat, de pinautomaten draaien er bijvoorbeeld op, en thin client computers die verbinden met een terminal server draaien ook op WES. Allerlei besturingssystemen draaien op WES en dat blijft nog jaren zo want het is robuust, veilig en vooral geïsoleerd. Hoort u op het nieuws dat pinapparaten onveilig zijn dan kunt u dat veilig negeren, WES is zo safe als een huis.

En uw XP computer dan? Die niet. Maar misschien heeft u hem wel nodig voor een oud DOS programma, want die draaien vaak niet op nieuwere versies van Windows. Kunt u gewoon blijven gebruiken, als u de PC isoleert is er helemaal niets aan de hand. Zet geen gevoelige informatie op die pc, gebruik creditcardnummers ergens anders, doe bankzaken ook op een andere machine. Maar verder, als u alleen internet en uw PC daarna uitzet kunt u dat ook nog jaren volhouden. Zorg als altijd voor virusscanners en blijf vooral nadenken voor u op een linkje klikt of naar een website gaat.

En op een gegeven moment bent u toch klaar met dat ouwe trage ding. Als u hem inruilt, en dat kan uiteraard bij ons, stap dan in één keer over naar Windows8. Dan kunt u er weer jaren tegen.

Zo lossen wij ICT problemen op.

 Posted by on 23 maart 2014 at 01:07  Reacties staat uit voor Als WindowsXP niet meer ondersteund wordt verandert er voor u niets