Jul 292012
 

Het is vrijdagmiddag rond half 3, we krijgen een klant aan de telefoon met een wazig verhaal. Een vrouw van Microsoft had ‘m net gebeld dat er iets mis was met zijn account en dat hij maar beter zijn computer even aan kon zetten om in te loggen op een website, dan konden ze het recht zetten.

Onze klant denkt “ja, wat nou, het is vrijdag, ik ben druk.”, zegt ook zoiets tegen die vrouw aan de telefoon en hangt op maar dan vindt hij ’t toch wel wat raar en belt ons voor een second opinion. Hij is onze buurman dus mijn collega ging er even heen om nog eens te horen wat er gebeurd was en inderdaad, het was een mevrouw geweest die hem belde en hem domweg vroeg z’n PC aan te zetten zodat zij hem kon uitleggen hoe hij kon helpen zichzelf te bestelen.

Wat een lef hè? En wat een droogheid om gewoon tegen die vrouw te zeggen dat het hem even niet uitkomt.

Waar zijn ze op uit? Eigenlijk op alles dat op uw computer staat, wachtwoorden, bestandjes met creditcard nummers, paspoortnummers, id’s. We bewaren alles toch op die PC’s? Dat willen ze hebben. Kans dat ze software installeren om te bij te houden welke velden in een formulier worden ingevuld. Daarmee kunnen ze later uw bankrekening leeghalen of een spaarrekening plunderen, creditcard misbruik, allemaal mogelijk.

Ze vissen naar uw gegevens met websites en linkjes, mailtjes, telefoontjes: “U moet uw identifier updaten, gaat u daarvoor naar deze website”. En als je dat doet ben je 25 mille kwijt.

Nee, de bank vraagt u niet per email om uw wachtwoord te wijzigen, Microsoft belt u niet op om uw PC op te schonen,  zij hebben wel wat beters te doen. Geeft u op straat uw pincode plus pas aan iemand die u aanspreekt en zegt dat hij de koning van Nederland is? Nee toch? Waarom is een mailtje met een banklogo dan zo verleidelijk? Omdat het inspeelt op uw angsten. Maar u was helemaal niet bang, het enige dat u moet doen is opletten en uw verstand gebruiken.

Dus als u zoiets overkomt weest dan net zo droog als onze klant en hang die telefoon op.

 

We schreven al eerder over dit onderwerp, lees het hier en hier.

 Posted by on 29 juli 2012 at 08:00  Reacties staat uit voor Phishing, malware, de boeven bellen u tegenwoordig zelfs op want ze willen uw bankgegevens  Tagged with:
Jun 122012
 

Hoort u vast ook vaak: “Joh, je automatisering doe je toch gewoon in de cloud?” en “Dat is goedkoop en flexibel”

We maakten laatst een offerte voor een klant met zo’n vraag. PC’s op kantoor, een opslagsysteem (nas) voor bestanden en foto’s, en het  ERP pakket op een virtueel servertje.

Maar voor dat pakket heb je toch gauw twee CPU’s en acht GB werkgeheugen nodig, en dat maakt zo’n virtuele server duur, daar ben je zo maar 250 euro per maand voor kwijt. Deze vorm van cloud computing wordt daardoor zoiets als leasen: je huurt capaciteit in een grote omgeving en kunt zo je eigen hoekje reserveren. Als je meer nodig hebt kan je snel en soepel een beetje meer geheugen bijschrijven, of wat extra diskruimte. Gaat je database overstuur prik je een virtuele core erbij en je kunt weer door. Een privé cloud eigenlijk, en je betaalt per maand.

Maar de praktijk is dat het MKB zo niet werkt. Te duur en vaak wordt die ene centrale toepassing gebruikt door al het personeel, zo’n ERP pakket als van Afas, Unit4 of Exact stuurt het hele bedrijf. Dat ding online brengen gaat pas echt schelen, en dan niet als terminal maar als ‘software as a service’. Unit4 Personeel en Salaris is voor accountants bijvoorbeeld zo’n core applicatie en voor beheerders is het een crime om te updaten. Als Unit4 dat ding zelf host sla je veel vliegen in een klap en in plaats van de aanschaf van de licentie betaal je een maandelijks bedrag, alles inbegrepen.

Cloud computing, dat is niet je server buiten het pand brengen maar je applicaties. En als dat nog niet kan zou ik gewoon een servertje in de systeemkast zetten.

 Posted by on 12 juni 2012 at 08:14  Reacties staat uit voor Cloud computing is niet hetzelfde als je server buiten het bedrijf zetten.  Tagged with: , ,
Mei 302012
 

Klant belt en haalt me eigenlijk een beetje uit mijn concentratie. Haar PC doet raar en start steeds opnieuw op. Ze vertelt dat ze voor haar vakantie nog wat wilde betalen en ze moest ook iets doen met synchronisatie van haar identifier. Afgesproken de computer hier in huis te halen voor een controle, heb het idee dat er een virus in zit, hij start niet voor niets raar op.

Maar een uurtje later belt ze me weer op en het moment dat ik haar aan de telefoon krijg valt de zak met kwartjes. Wat nou “Identifier Synchroniseren”?

“Dat was een duur beest” vertelt ze. In een paar minuten tijd hebben de fishers haar spaarrekening geleegd en een goed bedrag overgeboekt naar nowhere en tegelijk een virus geplant in de machine waardoor hij niet meer kan opstarten. Handig! Zonder PC kan je niets controleren en in de tussentijd heeft het geboefte alle kansen. De klant was nu wel wakker, ging het even nakijken op de laptop en trok vervolgens subiet aan alle touwtjes om de diefstal te stoppen.

ABNAMRO spam

Je zou zeggen dat iedereen die ABNAMRO of ING spam nu wel weg gooit. Ik krijg er zeker twee per dag en het is zo herkenbaar, daar doe je niets meer mee. Maar kijk uit want al zijn ze soms lelijk of in slecht Nederlands opgesteld, ze worden steeds beter. En verder is het natuurlijk als met alle andere ongelukken: even niet opletten en je zit tegen een boom. Dat gebeurde haar dus ook, het mailtje nam ze deze keer wel serieus en de boefjes gingen er met de buit van door.

Helder: de bank mailt je niet. Nooit zeggen ze per email dat je iets met je wachtwoorden moet doen. Als de bank je nodig heeft dan bellen ze je wel of waarschijnlijker: ze trekken je wachtwoorden in en sturen je de nieuwe op papier.

Alle mail die je niet kent of die afzenders heeft die je niet kent, werp er eventueel een vluchtige blik op maar daarna gewoon de prullenbak in.

Opletten want er zijn boefjes die uit zijn op je geld. It’s a war out there.

Mrt 142012
 

It’s all about the eco system. Dat systeem wordt het belangrijkste, niet de keuze voor een PC of Mac, voor een HTC of een Blackberry. In welk ecosysteem je je het lekkerst voelt is bepalend voor je aankopen.

Apple was de eerste met Lion, IOS5 en iCloud. Samen vormt dat het Apple eco systeem en daarin kan je bijvoorbeeld een gesprek voeren in iMessenger op je iPhone en ermee doorgaan op je Macbook. De iCloud zorgt er voor dat je data op het andere apparaat voor je klaar staat.

Android heeft straks hetzelfde als ze Chrome voor Android gaan uitbrengen. Dat is een nieuwe coole browser die op een gave manier met de tabs omgaat. Maakt niet uit hoeveel je er open hebt, het ziet er uit als een stapel kaarten, je schuift ze omhoog en omlaag en zwiept ze met een beweging uit het lijstje. En ook in Chrome werkt de truc: op je mobiel zoek je het recept op en thuis ga je met je laptop de keuken in, zonder zoeken.

Blackberry heeft ook een eco systeem. Nu al met de Playbook en de bestaande NOC diensten (die steeds vaker Blackberry Cloud genoemd worden). Als in het najaar de Blackberry 10 toestellen er zijn zal je ook daar je mail kunnen beginnen op de telefoon en afmaken op je Playbook.

Windows wordt een hele grote

Windows is niet anders. Windows Phone 8 is nauw verweven met Windows 8, ze hebben zelfs de startknop opgeofferd om de gebruikerservaring hetzelfde te laten zijn als op de Nokia telefoons. Microsoft heeft een cloud service, ze hebben Skydisk, Office365 en miljarden computers die al van Windows voorzien zijn. Over ecosysteem gesproken… Ik denk dat Microsoft straks ineens heel erg groot is en veel mensen die nu een iPhone hebben overstappen. Gaan we zien.

De ecosystemen kunnen nu een chat overzetten van telefoon naar computer, een websearch van PC naar tablet en een foto opslaan maar het is een kwestie van wachten tot het geen barst meer uitmaakt waar je wat doet, het is overal bereikbaar.

Daarom denk ik dat die ecosystemen straks bepalend zijn voor welke telefoon en pc etc je koopt en hoe je voortaan zult werken. Heb je een keer al je kinderfoto’s, vriendinnetjes en autoplaatjes in de Google Cloud dan ga je niet even snel over naar iCloud van Apple maar gebruik je voortaan ook Google Docs. Veel te veel werk, het zit er toch goed…? Voor de andere ecosystemen geldt dat ook.

Bijna klaar

Ze zijn nog niet klaar met hun eco’s, ik heb ’t idee dat je nog één keer kiest voor een telefoon en daarna een semi-permanente keuze gaat maken voor het ecosysteem waar je je prettig in voelt.

Of het zo goed is voor je ontwikkeling, keuzevrijheid en voor de creativiteit moeten we nog maar zien, de privacyregels van Google laten nu al zien dat ze met je informatie aan de haal willen gaan. Daar ga je wel van profiteren in de zin van nieuwe producten, innovatie, ed maar alleen als dat bijdraagt aan de doelstellingen van Google, of een ander.

Moet je wel willen.

Ecosystemen… your life depends on it.

 

 Posted by on 14 maart 2012 at 08:00  Reacties staat uit voor Chrome, IOS5, Blackberry, Windows 8 zijn ecosystemen waarin je leven zich gaat afspelen.  Tagged with: ,
Feb 032012
 

Het stond in de krant, de overheid gaat slordig om met ICT. Een paar jaar geleden stond zoiets daar ook al. Toen had ik nog geen blog dus ik grijp de kans nu.

Het probleem is niet zozeer de deskundigheid, al kan je vaak wel vragen stellen bij de keuzes die gemaakt worden, maar vooral de betrokkenheid. Dat zie je in organisaties, zodra iets te groot wordt neemt de betrokkenheid van het personeel af en verdwijnt het gevoel van verantwoordelijkheid. Niemand is meer aansprakelijk, de budgethouder bepaalt wat er gebeurt en of dat nu een wethouder is, of een sector-directeur of …

In de praktijk

Een klant van ons werd gekocht door een grote beursgenoteerde organisatie. Het personeel van de nieuwe bazen wist uiteraard precies hoe het moest en wij keken toe hoe de integratie van de ICT plaats vond en we vonden het – natuurlijk – helemaal niks. Zorgen voor de mail, hoe simpel kan het zijn, zelfs dat werd al moeilijk gemaakt. Ze hadden een spamfilter waarvoor je moest bellen en vragen of je alsjeblieft via de workaround mocht mailen want een pdfje in de attachment zette het systeem al op z’n kop. Natuurlijk waren er betere manieren van werken geweest maar deze bange systeembeheerders voerden hun manager met angstige informatie. De manager was vooral manager en geen ict-er, hij koos voor de zekerheid dat als hij de adviezen opvolgde er in ieder geval geen ongeluk zou gebeuren. Angst is geen leidraad voor goede ICT en het zal u niet verbazen dat de resultaten van deze onderneming de laatste jaren zeer te wensen overlaten en dat veel van deze managers inmiddels ergens anders bang zijn. Van het overgenomen bedrijf is vrijwel niets meer terug te vinden.

Een andere klant van ons was weer eens aan een reorganisatie toe. De deskundigen die er de afgelopen jaren de burelen bezetten zijn opeens afgevloeid en elders aan het werk, de kennis die zij in huis hadden is zoek, nieuwe mensen vinden het wiel nu opnieuw uit en verse targets worden vastgesteld door gretige en ambitieuze managers. De interne helpdesk is opgedoekt, de werkplekautomatisering wordt volledig uitbesteed aan een externe dienstverlener, zo’n bedrijf dat eerst een ticket aanmaakt en pas na evaluatie iemand op het probleem afstuurt. Nou, dat is dan wel het einde van de slagvaardigheid. De adviseur die er van de week met een laptop op uitgestuurd werd voor een presentatie had een slecht werkende Internet Explorer 7 op zijn systeem. Zo’n man wordt nooit meer goed geholpen door zijn helpdesk, in ieder geval niet in de 45 minuten die hij nog had voor hij voor de leeuwen moest. Het is ongelooflijk wat zo’n ervaring doet met de ontwikkeling van de creativiteit en de betrokkenheid van je personeel.

Ik ben dus niet zo’n fan van grote units, ik denk dat de betrokkenheid in kleine groepen groter is. Managers die te grote groepen aansturen worden niet persé geleid door de behoeften van hun medewerkers maar meer door een eigen paralelle agenda met doelstellingen waar die medewerkers weer minder binding mee hebben. Efficientieverhoging, rationalisatie… maar daar wordt het gek genoeg niet betaalbaarder van. De loonkosten zijn hoog, en er is een eind aan de productiemogelijkheid van een persoon.

Hoe declarabel ben je?

Een rekenvoorbeeld: 70% productietijd, 70% van de tijd declarabel zijn, is bij ons op de zaak de norm. Er zijn mensen die vinden dat 70% te laag is maar wij voelen ons daar prima bij en al denk ik dat 85% ook wel haalbaar zou zijn, het wordt er vast niet gezelliger op als je het absoluut maximale er uitperst, dat wil ik niet. Minder dan 70% kan ook weer niet, daar zijn de (loon-)kosten te hoog voor. Als die kosten lager waren zou ik drie mensen in dienst nemen in de plaats van één en als elk van die drie 45% rendabel zou zijn dan is mijn productie 135%. Moet je je voorstellen, zou onze kwaliteit van leven dan niet beter zijn dan nu, zou mijn personeel beter functioneren en halen we dan met elkaar betere resultaten? Vijfenveertig procent productief per mens en toch samen meer produceren. Dan heb je tijd om na te denken, om te experimenteren en te filosoferen. Ontwikkel je in alle rust betere producten dan nu met die ene figuur die alles in z’n eentje moet doen in 70% van z’n werktijd?

Een paar weken geleden in Zuid-Afrika staan zo’n 35 mensen met bezems, emmers en ander gereedschap een stuk weg te maken. De bitumen worden de pothole ingeveegd en opgestookt met branders en zo. Ziet er heel primitief uit, wij zijn gewend aan die dikke machines waar één mannetje voor nodig is. Zo’n machine kost een vermogen, de mannen in Zuid-Afrika een stuk minder – ik hoorde dat het minimum zo’n 100 euro per maand is, en een secretaresse verdient 800. Natuurlijk kan je niet zo’n geavanceerde weg aanleggen met 50 mensen als wij met zo’n machine doen maar 6% werkloosheid is ook slecht nieuws…

Nationaal Cyber Veiligheidscentrum

Men zegt dat de werkdruk in de ambtelijke wereld niet zo hoog is, ik kan dat niet altijd beoordelen maar zie niet zo’n groot verschil tussen ambtenaren en medewerkers van een corporate organisatie. Ik kan me wel voorstellen dat de kwaliteit van de ICT bij de overheden baat heeft bij rust, gedeelde kennis, gemeenschappelijke doelen, bescherming en veiligheid. Tegelijkertijd moet je wel zorgen voor goeie outbound gerichte mensen en iets doen aan die conservatieve doorgegroeide systeembeheerders die bij alles wat een medewerker voorstelt zegt “nee, kan niet”. Hij bedoelt dan vaak “geen zin in, ingewikkeld.”

Daar wordt je ICT pas echt slecht van.

Trek goed personeel aan, zegt de krant. Wij blij dat we een whizzkid hebben die ook bij de overheid op het Nationaal Cyber Security Center werkt. Bij ons zorgt hij er voor dat onze systemen veilig zijn. Doet-ie best goed.

 

 Posted by on 3 februari 2012 at 08:00  Reacties staat uit voor ICT beveiliging bij lagere overheden is om te huilen, maar ook: hoe loonkosten de productie beïnvloeden  Tagged with: , , ,