Apr 212013
 

“Slecht! Mijn benen doen zeer” bulderde hij. Hij was groot zat maar bulderen deed-ie normaal niet, hij sprak zacht en rustig, bestelde wat en zat aan een hoek van de bar of aan de statafel – met zijn ellebogen zo breed uit, handen samen – te kijken en te luisteren naar wat anderen allemaal deden.

Die week zou hij naar Aruba maar nu ging hij toch eerst die chemootjes maar doen, Aruba kon wachten. Drie weken geleden in het ziekenhuis was hij monter, kon wel zonder bezoek, even dit doen en dan weer naar huis.

Vorig jaar september had hij ook van die dikke benen, hij was gevallen en had tijdelijk steun gezocht bij een rollator waarmee hij veilig tussen zijn halletjes heen en weer kon. Kom eens een kop koffie drinken had-ie gezegd en op die zonnige septemberdag in zijn koninkrijk hing de rollator al weer tegen de wand aan. Een bank met een tafeltje erbij en nog zo’n luie stoel vulde de ontvangstruimte, deuren met bordjes uit de de tijd dat de hele hal nog door hem gebruikt werd en in zijn heilige der heiligen stond een groot houten bureau, een blad vol flessen whisky met kristallen glazen en van die realistische schilderijen aan de muur.

Mannenhonk, door de jaren heen bij elkaar verzameld, clubhuis voor hem alleen.

We wisten dat het niet goed ging, je schrikt toch als het nieuws komt. Zaterdag iets na acht uur overleed hij, het clubhuis is zijn bewoner kwijt.

Ayo, ayo, te despues Luuk, tot later!

 Posted by on 21 april 2013 at 21:10  Reacties staat uit voor Ayo, ayo, te despues Luuk!  Tagged with:
Apr 212013
 

wakkerestamppotToen Marco Borsato “Dromen zijn bedrog” zong en het een hit werd moet John Ewbank gedacht hebben dat iedereen in Nederland het liedje mooi vond. Toen “Rood” het Gelredome in vuur en vlam zette moet hij gedacht hebben dat het nog iets beter kon. En toen hij het Koningslied maakte ging het mis. Dat heb je wel eens, 30 hits en één draak. Laat dat nou net deze zijn. Pech jongen, terug naar de lessenaar en opnieuw beginnen. Toch?

Bekend Nederland had niet gekeken naar de miljoenen die dergelijke plaatjes niet kopen, die niet van musicals weten en Trijntje Oosterhuis niet kennen. Mensen die van nuance houden zijn doorgaans stil maar gaven nu kritiek op de tekst van het Koningslied. In kranten en op TV, in heldere betogen en voorzien van argumenten werd uitgelegd dat je regels hebt voor taal en dat je die wel moet gebruiken wil je iedereen achter je krijgen. In alle vrijheid was er oprechte en breed gedeelde kritiek op een slecht lied. Overigens, opmerkelijk dat geen van de schrijvers enige zelfkritiek heeft geuit en toen Ewbank zijn lied terugtrok zei hij eigenlijk dat hij baalt van een ondankbaar volk, Daphne Deckers vond het allemaal ook erg onterecht want ze hadden zo hard gewerkt en zij vonden het allemaal zo mooi.

Het is opeens de schuld van de grote boze massa die ’t een kutlied vindt.

Last Night

Ik hoorde Paul de Leeuw bij Giel op 3FM vertellen dat hij een concert ging doen in Ahoy en op TV, en dat hij dan met iedereen in heel Nederland dat Koningslied gaat instuderen zodat Willem Alexander en Máxima het zingende volk zien als ze op Koninginnedag voorbij een groot scherm varen. Zoals in Engeland, want “heb je de Last Night of the Proms wel eens bekeken?”

Vergeten werd dat wij Nederlanders nooit mooi samenzingen, zelfs niet in voetbalstadions. Engelsen doen dat enthousiast, en zij hebben versjes als Jerusalem, Auld Lang Syne en Rule Brittania, deuntjes van een iets andere orde dan een nummertje van Ewbank. Wat nou Last Night, zelfs langzalzeleven zingen we hier met de tanden op elkaar.

Popmuziek gaat bijna nooit over tekst, het melodietje doet het, maar net deze ene keer was tekst wel belangrijk en niemand in de organisatie bleek kritisch genoeg. Wij zien Willem Alexander niet als een beschermende vader des vaderlands en dus willen we dat voorlopig ook niet zingen. Als jij je vingers gebogen in de lucht steekt denk ik aan Slayer en niet aan Willem, over stamppot als onderdeel van mijn culturele identiteit had ik niet eerder nagedacht.

Het postmoderne individu met zijn gevoel

Pechtold van D66 retweette de volgende waarheid: “Dat #Koningslied was echt een D66-lied. Losgeslagen van traditie, het postmoderne individu met zijn gevoel staat centraal.”

Koningslied niet om aan te horenHet individuele gevoel waait alle kanten op, deze keer was het ’t Koningslied, morgen is het wat anders maar kenmerkend is dat het niet stoelt op tradities, geloof, een eenheid en zelfs niet op iets als “gedeelde normen en waarden”. ’t Is slechts gebaseerd op de hype van het moment en weet je die goed aan te snijden dan vliegt de vlam in de pan, is het volk boos en wordt de dader gelyncht. Heel primitief.

Nog veel stommer dan het lied is dat een deel van dit bozige volk meent Ewbank te moeten bedreigen en hardop dood te wensen. Op het moment dat in kranten en op TV allerlei argumenten uitgewisseld worden over de kwaliteit van dit lied, een lastig gesprek maar wel één waar je met z’n allen wat aan kunt hebben, is er op twitter een (hopelijk kleine) groep mensen ontspoord die Ewbank bedreigt en die daarmee ook de discussie om zeep helpt.

Wat is dit voor een losgeslagen mallotigheid? Is het met de emotionele huishouding van een deel van de Nederlanders zo beroerd gesteld dat een slecht liedje hen al zo boos maakt? Dan hou ik mijn hart vast voor als het echt ergens over gaat. En zullen we sowieso eens ophouden om iedereen die iets zegt dat je niet aanstaat anoniem naar het leven te staan?

Ewbank was boos en dat snap ik, maar ik geloof dat hij het weldenkende deel van de natie nu wat verwart met de hooligans die ‘m voor rotte vis uitmaken. Florent Luyckx van 538 twitterde: “Verwensingen en bedreigingen voor John Ewbank? Gebruik van Internet zou een recht moeten zijn dat je kan worden ontnomen”.

Ze zijn natuurlijk te vinden, die wat dikkige huisvaders van rond de 40 die als het vrouwtje naar bed is nog even los gaan op Twitter.

Een verplichte inburgeringscursus voor malloten zou ik er als extra straf aan toe willen voegen.

 

PS Staat er in Valerius Gedenckklanck niet één of ander tof Geuzenlied dat verbouwd kan worden tot een moderne kroningssong? Een hiphop versie van ‘O Nederland! let op u seak’? Lijkt me wel wat.

 

 

 

 Posted by on 21 april 2013 at 20:11  Reacties staat uit voor Een inburgeringscursus voor malloten, over het kroningslied en de bedreigingen.
Mrt 292013
 

tulpen

Slechte berichten. Mijn oom last heeft van uitzaaiingen, gaat niet meer goed komen. En Willie krijgt krulletjes, op zijn magere hoofd is dat een bijzonder gezicht. L. ligt in ’t ziekenhuis, voor de zoveelste keer.

Vorig jaar was het eerste jaar in mijn leven dat de dood het tempo bepaalde. Van begin mei tot eind december gingen vrienden en vaders van vrienden. Dit jaar valt het mee, rustig eigenlijk.

Is niet zo, opeens zit die tumor daar.

Weer.

Karin Spaink schreef een column over haar huwelijk met haar ongeneeslijk zieke vriendin. ‘k Vond het zo mooi, en niet alleen omdat dàt de bedoeling van een huwelijk is, dat je elkaar door dik en dun bij staat, maar ook dat de laatste maanden van het leven zo bewust doorgebracht werden. Dat zou ik ook willen, er zo bewust bij zijn dat je anderen de ruimte geeft om verdriet te hebben en afscheid te nemen.

Ik was niet van plan om over mijn oom te schrijven maar las vanavond een mooi stukje terug van de ene vriend over de andere, en ‘k zat er weer met tranen in de ogen bij, het hakt er veel te hard in. Omdat mijn oom ziek is bel ik ‘m wel eens, ik denk dat ik het ook fijn vind als mensen mij bellen als ik ziek word. Hij hoorde het gister en is nog aan het wennen, zegt dat hij nuchter is. Over kwaliteit ging het en over zo lang het nog kan, niet over chemo, wel over een vertragende therapie.

Als het mij overkomt weet ik ook wat ik wil. Maar dat zeg ik nu, en ik weet niet eens wat het is om een ziekenhuis uit te lopen met het nieuws dat ’t niet te genezen is.

 

 Posted by on 29 maart 2013 at 00:46  Reacties staat uit voor Slechte berichten, uitzaaiingen, gaat niet meer goed komen  Tagged with:
Mrt 022013
 

oudere-man

We gaan een nieuw product doen dit voorjaar, de senioren service: professionele computer ondersteuning voor ouderen, gepensioneerden en mensen die al even niet meer werken. Niet in klasjes bij de volkshogeschool maar zo professioneel als men dat op het werk gewend was.

ICT Service voor ouderen

Is VoIP wel handig voor thuis, het glasvezelaanbod lijkt allemaal op elkaar, hoe zit dat precies? Kan je met een mobieltje zonder data ook uit de voeten? Dat politie-virus zit vast in de laptop, kan dat er weer uit? Wat heb ik nodig in het buitenland? En zelfs als u geen idee heeft wat voor mobiel abonnement er nodig is bent u welkom. U wilt Spotify maar hoe krijg je dat ingesteld op de stereo installatie?

Van die vragen, we horen opeens van alle kanten dat mensen die een tijdje niet meer werken gebaat zijn bij wat je simpel noemt ‘computer dienstverlening’. Er is gewoon teveel op de markt, je kunt niet alles weten dus wat is er nodig en wat vooral niet? U weet wel wàt u wilt maar niet hoe dat te doen, er staan te veel bomen in het bos. Dat hoorden we vroeger nooit, blijkbaar is de enorm toegenomen bereikbaarheid van computers en communicatieapparatuur verwarrend en is vergelijken en kiezen lastig.

Vergelijken doe je op kieskeurig.nl zegt u? Niet voor iedereen is dat het beste middel om te vergelijken.

We gaan het doen vanuit onze vestiging in Ermelo, op de Noord-west Veluwe. Professioneel advies en hulp, onze kennis van computers, mobieltjes, telefonie, cloud, software, sites, wordpress, virussen en veiligheid, alles. Ter plekke of per telefoon, specifiek gericht op pensionado’s, vervroegde uittreders en anderen die prima weten wat ze willen met een ipad of mobieltje maar niet weten hoe dat het beste kan.

Lets’s go, zegt het voort.

 

 Posted by on 2 maart 2013 at 15:45  Reacties staat uit voor Tijd voor een senioren service: professionele ICT ondersteuning  Tagged with:
Feb 202013
 

stationsklok

Ik zou zeker een maand met de trein zei ik laatst. 75% afname van mijn CO uitstoot was best een reden is om met de trein te gaan en dat ging één week goed maar toen viel er wat sneeuw en ging de dienstregeling door de midden. Sta je daar op Amersfoort Centraal te kleumen want miraculeus ging de vertraging van +5 naar +10 naar +15. En ik ben gewoon niet gewend om schoenen met spekzolen aan te trekken. Wil je met de NS in de winter dan moet je dat juist wel doen.

Ik wil niet klagen, iedereen weet dat de NS hopeloos is en dan is het makkelijk om huiliehuilie verhalen te gaan ophangen. Ik ga vrijwillig en dan moet ik niet zeuren. Maar dat valt niet mee zeg, de NS doet z’n best om het niet fijn te laten zijn.

Ook zonder winterdienstregeling is er vertraging, en best vaak ook. Om drie voor half hoor je van de speaker dat de Sprinter van 25 over enkele minuten vertrekt om iets later te horen dat de hele trein is vervallen en de eerstvolgende om 5 voor tegemoet gezien wordt. Uiteindelijk ging niets die kant niet meer op, ik terug naar huis en met de auto alsnog naar kantoor. Dat de trein in 95% van de gevallen op tijd rijdt, dat kan niet op mijn traject gemeten zijn. Echt niet, en zelfs als ik daar de subjectieve beleving van wachten in de winter op een koud perron vanaf trek dan nog niet.

New speak

Plus 5 minuten, dat is NS jargon voor 5 minuten vertraging, anti-agressie trein-speak is het volgens mij. “De Sprinter naar Utrecht vertrekt over enkele minuten” hoor je dan. Wat was er ook al weer mis met “De trein naar Utrecht heeft een vertraging van 5 minuten.”? En die van 18.16u uit Hilversum heb ik nog nooit op tijd gehad.

Om 17.45 precies aankomen op Spoor 6 en de aansluitende stop vertrekt op dat moment van spoor 7. Even wachten zou je zeggen maar nee, de deuren van de trein zaten potdicht en hij vertrok. Hufterig, werkelijk.

‘k Had gedacht van treinreizen wel blij en relaxed te worden maar betrap me er op dat ik bij aankomst het gevoel heb al een uur hard gewerkt te hebben. Dat heb ik met de auto nou nooit, na een half uurtje dromen op de automaat ben ik dan op de zaak. Zo niet in de trein, de strijd tussen mij en een volle coupé of een dikke passagier ervaar ik niet als relaxed. Meer dan twee keer overstappen betekent toch gauw 5 minuten wachten per keer en hoe romantisch het me ook leek om al boeklezend die wachttijd te doden, de realiteit is dat ik kouwe voeten krijg en uit m’n hum gehaald word.

Van de week twee keer op en neer geweest met de trein maar vanmorgen de auto weer in. Met dat ik besloot dat ik niet met de trein hoefde werd ik er blij en opgelucht van. Ben natuurlijk ook helemaal niets gewend en het aanwezig zijn op een bepaalde tijd vind ik ook lastig, ik wilde om tien voor naar huis, dat lukte niet, tien voor heel miste ik ook, pas tien voor half, een uur later zat ik er in. Moet er erg aan wennen.

Ik moet sowieso wennen, ik ben gewend mijn eigen dingen te doen en dat kan niet in publiek transport.

Twee keer met de trein, drie keer met de auto is de frequentie nu. En met slecht weer of sneeuw gewoon altijd met de auto want dat heb ik wel geleerd de afgelopen weken.

Van een bange NS krijg je heel kouwe tenen.

 

 

 Posted by on 20 februari 2013 at 00:13  Reacties staat uit voor Een maandje met de trein. U raadt het vast al, het valt niet altijd mee met de NS.  Tagged with: