Het is 21 december, de dag dat de wereld verging. Er zijn er meer geweest die dat beweerden maar dat waren van die fanatieke Amerikaanse dominees, daarvan weet je gewoon dat ze geen gelijk hebben. Die Maya’s kennen we niet zo, dat maakte het veel spectaculairder. Tegen hen pleitte dat ze destijds niet konden voorspellen dat de spanjaarden zouden komen en daarom dacht ik al dat het nu misschien ook wel mee zou vallen.
Bent u daar nog?
Yes! En door!
Als we volgend jaar nog bestaan tenminste want die crisis hakt er in. Ik schrok me rot woensdag toen ik hoorde dat Kamphorst failliet is. Een bouwbedrijf uit Ermelo, klant van ons, gewone aardige jongens met een hart van goud en een leuk bedrijf dat van vader op zoon was overgegaan. Het schijnt dat één debiteur een te dikke rekening al te lang niet betalen wil, maar ‘k weet niet of dat echt zo is. Ik hoop het, met spoed die vordering in de failliete bv en doorstarten met het werk dat ze genoeg hebben. Want dat vertelde het verhaal ook, het lag niet aan de werkvoorraad. Maar ik baal er wel van. En o wat was de curator snel met z’n brieven: “we menen dat u een vordering heeft, stuur dit formulier in samen met de bewijsstukken.” Meneer de curator, hoezo bewijsstukken? U wéét toch dat ik een paar tientjes net 20 dagen uit heb staan, waarom moet ik zo nodig brieven terugsturen? Kost alleen maar geld. Vind trouwens sowieso dat dit soort faillissementen meer kapot maken dan je lief is, een soort Chapter 11 situatie geeft bedrijven de kans orde op zaken te stellen en dat vernietigt echt heel veel minder geld dan een faillissement.
Leeg
Een klant met kledingwinkel meldt dat zijn neus ‘s avonds helemaal leeg is. Andere klant in dezelfde sector zegt ‘kut’ als je vraagt hoe het gaat. Niet alleen klanten van drukkers en automatiseerders houden hun hand op de knip, alles staat onder druk. Ondertussen is de tussenstand van Serious Request na 2 dagen drie maal zo hoog als vorig jaar en kopen hele jonge kids gewoon even een iPhone.
Dat geld komt dus niet in de lokale economie terecht, het vloeit rechtstreeks weg in de zakken van Apple en het Rode Kruis. Met dat laatste heb ik niet zo’n probleem maar die 600 euro per iphonetje … dat zijn 4 spijkerbroeken. Vier per jongere, vier stuks per potentiële vaste klant.
New and improved!
We moeten, we gaan of we willen of niet het allemaal opnieuw uitvinden, dat is duidelijk. Kleding, drukwerk, computers, huizen, wat is eigenlijk nog wel sexy? Winkelstraten zijn leeg, in Harderwijk schijnen volgend jaar zeven (7!) grote panden leeg te komen in de binnenstad. Wat dat doet voor een koopcentrum is voorstelbaar. Mensen geven geen geld meer uit want onderscheiden doe je je niet meer met kleding of een nieuwe bril of parfum, maar wel met een telefoon of iets anders anoniems dat iedereen ook heeft. Image zit vandaag in een doosje en je onderscheiden is zeer ongewenst. Allemaal hetzelfde doen, niet opvallen want dat trekt alleen maar aandacht. Liever allemaal dezelfde Samsung of Iphone, dezelfde Zara of Berschka kleding, dezelfde Audi.
Onzeker
De lokale ondernemer moet iets nieuws bedenken. Concerto in Amsterdam, de laatst overgebleven platenzaak, heeft een stuk van de winkel omgebouwd tot podium en koffiehoek. Het klopt geloof ik, het is er gezellig en als je toch in de zaak bent neem je al gauw een cd’tje of LP mee. Maar een jeansshop gaat natuurlijk geen broodjes verkopen want daar wordt-ie niet sexy van.
Ik hoorde dat klanten haast niet meer de winkel in durven en ze reageren schrikkerig als ze aangesproken worden. Beslissen lijkt moeilijk. ‘Dat shirt is best leuk maar stel nou dat je ‘t op het internet toch even goedkoper kan krijgen, misschien thuis dan toch nog even kijken?’ Alleen, als die klant eenmaal het pand uit is komt-ie niet meer terug dus hij moet vermaakt en afgeleid worden want als hij zich welkom en blij voelt doet hij ‘t misschien anders. Geef z’n vriendin gewoon een bloemetje, zet elke derde week een dj neer, mail iedere week een toffe aanbieding rond, zorg dat je op het netvlies blijft, zet een kraam voor je deur en verkoop daar je 50% korting. Het zijn maar een paar ideeën die aandacht genereren want dat is denk ik wel nodig. Out of the box denken is belangrijk maar je klant verleiden hetzelfde te doen kon ook nog wel eens voor omzet zorgen.
We hebben veel ideeën en concepten, dat is ons vak, maar we beseffen dat het moeilijk is om jezelf opnieuw uit te vinden. Als hij begint doet elke ondernemer het één keertje maar doet-ie ‘t nog een keer? En nog een keer?
Op de zaak vanmiddag een gesprek over dat ik het eng vind dat het zo maar ineens over kan zijn. Als je een klant hebt die niet betaalt kan dat zo’n verandering in de cashflow veroorzaken dat-ie je over de rand duwt. Hadden wij vorig jaar in oktober. Klant kocht voor 20 mille maar betaalde niet en veroorzaakte een cash probleem waardoor wij ook weer later gingen betalen. We voelen het nog want die klant betaalde vervolgens niet die 20 in één keer maar in termijnen van 1.000 en 2.000. Daar kom je dus niet meer van boven, die kleine termijnen voel je niet binnenkomen en voor die grote crediteuren heb je het grote bedrag niet. Brrrr.
Sexy dus …
‘k Schreef er al vaker over en steeds weer merk je dat dat hèt centrale punt is, sexy zijn. Maar hoe maak je een automatiserings/programmeerbedrijf sexy? Of een fietsenwinkel, een kledingzaak, een kaasboer? Dat is nog een hele uitdaging. Samen sterk en de schouders er onder maar ook kritisch kijken naar jezelf en naar het kale feit dat een website twee jaar geleden 5.000 euro kostte en nu 2.000 of dat je nu een spandoek hebt voor drie tientjes. Dus moeten werkwijzen veranderen, iedereen moet zich anders opstellen en zichzelf opnieuw uitvinden. Dat vind ik best eng.
Maar daar wennen we wel aan en daarom zijn er aan het eind van 2013 nog steeds. Omdat we veranderen en goede ideeën hebben. En een heleboel geluk.
Dacht het wel!