feb 202013
 

stationsklok

Ik zou zeker een maand met de trein zei ik laatst. 75% afname van mijn CO uitstoot was best een reden is om met de trein te gaan en dat ging één week goed maar toen viel er wat sneeuw en ging de dienstregeling door de midden. Sta je daar op Amersfoort Centraal te kleumen want miraculeus ging de vertraging van +5 naar +10 naar +15. En ik ben gewoon niet gewend om schoenen met spekzolen aan te trekken. Wil je met de NS in de winter dan moet je dat juist wel doen.

Ik wil niet klagen, iedereen weet dat de NS hopeloos is en dan is het makkelijk om huiliehuilie verhalen te gaan ophangen. Ik ga vrijwillig en dan moet ik niet zeuren. Maar dat valt niet mee zeg, de NS doet z’n best om het niet fijn te laten zijn.

Ook zonder winterdienstregeling is er vertraging, en best vaak ook. Om drie voor half hoor je van de speaker dat de Sprinter van 25 over enkele minuten vertrekt om iets later te horen dat de hele trein is vervallen en de eerstvolgende om 5 voor tegemoet gezien wordt. Uiteindelijk ging niets die kant niet meer op, ik terug naar huis en met de auto alsnog naar kantoor. Dat de trein in 95% van de gevallen op tijd rijdt, dat kan niet op mijn traject gemeten zijn. Echt niet, en zelfs als ik daar de subjectieve beleving van wachten in de winter op een koud perron vanaf trek dan nog niet.

New speak

Plus 5 minuten, dat is NS jargon voor 5 minuten vertraging, anti-agressie trein-speak is het volgens mij. “De Sprinter naar Utrecht vertrekt over enkele minuten” hoor je dan. Wat was er ook al weer mis met “De trein naar Utrecht heeft een vertraging van 5 minuten.”? En die van 18.16u uit Hilversum heb ik nog nooit op tijd gehad.

Om 17.45 precies aankomen op Spoor 6 en de aansluitende stop vertrekt op dat moment van spoor 7. Even wachten zou je zeggen maar nee, de deuren van de trein zaten potdicht en hij vertrok. Hufterig, werkelijk.

‘k Had gedacht van treinreizen wel blij en relaxed te worden maar betrap me er op dat ik bij aankomst het gevoel heb al een uur hard gewerkt te hebben. Dat heb ik met de auto nou nooit, na een half uurtje dromen op de automaat ben ik dan op de zaak. Zo niet in de trein, de strijd tussen mij en een volle coupé of een dikke passagier ervaar ik niet als relaxed. Meer dan twee keer overstappen betekent toch gauw 5 minuten wachten per keer en hoe romantisch het me ook leek om al boeklezend die wachttijd te doden, de realiteit is dat ik kouwe voeten krijg en uit m’n hum gehaald word.

Van de week twee keer op en neer geweest met de trein maar vanmorgen de auto weer in. Met dat ik besloot dat ik niet met de trein hoefde werd ik er blij en opgelucht van. Ben natuurlijk ook helemaal niets gewend en het aanwezig zijn op een bepaalde tijd vind ik ook lastig, ik wilde om tien voor naar huis, dat lukte niet, tien voor heel miste ik ook, pas tien voor half, een uur later zat ik er in. Moet er erg aan wennen.

Ik moet sowieso wennen, ik ben gewend mijn eigen dingen te doen en dat kan niet in publiek transport.

Twee keer met de trein, drie keer met de auto is de frequentie nu. En met slecht weer of sneeuw gewoon altijd met de auto want dat heb ik wel geleerd de afgelopen weken.

Van een bange NS krijg je heel kouwe tenen.

 

 

Sorry, the comment form is closed at this time.