Zaag onder de arm, klompen aan en ‘t bos in. “Kom en zaag zelf je kerstboom om” stond in de uitnodiging van de computerdistributeur. Het gemak wilde dat het 3 km van ons huis vandaan was en zo vonden we ons op deze mooie en zonnige wintermiddag terug op een open plek in het bos met een glaasje gluhwein in de hand en poffertjes op een schaaltje naast een sales rep met pretogen. Ik begreep dat ze koude tenen had, ondanks de laarsjes die ze had aangetrokken. Want wel in de IT business maar zeker niet gek.
Een cateraar, twee meisjes met een camera die foto’s maken en ze direct printen en in een lijstje vouwen, gluhwein en broodjes beenham, een marketingmanager die naar verluidt al sinds half 9 in een vork van de weg de bezoekers de goede richting op wees. Overal aardige mensen, zo simpel en effectief. Op de parkeerplaats bewezen caddy’s met opdruk en stationwagons dat een mooi deel van Neerlands PC-verkopende beroepsbevolking met kids en al naar het bos gekomen was, iedereen stond lachend en gezellig in de sneeuwige blubber.
Samen met je account manager de boom uitzoeken schept ook een band. ”Die?” Deze dan? Kijk, die! En die we net zagen, dat is een mooie!” We eindigden bij, en met, een boom die er uit zag alsof hij voor kerstboom gestudeerd had. In tegenstelling tot zijn buren was hij mooi vol, liep taps toe zoals je dat van een kerstboom verwacht. In zo’n bos ogen bomen kleiner dan in een huis maar we hebben een hoog plafond, moet lukken.
De zaag erin!
Even later sleepten we onze trofee over het besneeuwde bospad, richting zo’n ding dat een net om een boom doet. Weet je wat ik bedoel? Je schuift ‘m erin en als hij er uitkomt is hij in een net verpakt. Er stonden twee meiden bij die de boom snel en stoer door dat apparaat rosten. Aan alles gedacht, op een open plek in het bos.
Met die mensen ga ik het komende jaar vast meer zaken doen.