Op 21 april was het Record Store Day. Voor de één is dat een feestje en voor sommige anderen een enorme pain in the ass. Zij vinden platenzaken ouderwets, associëren ze met besloten clubs of voelen zich onzeker omdat de mensen àchter de toonbank hen het gevoel geven dat hun smaak of kennis van zaken niet goed is. Bovendien, zeggen zij, is muziek online en dus kunnen de winkels weg.

Platenzaken loop ik graag binnen. Op de aanbiedingentafel liggen albums voor een lekker prijsje, bladerend door de bakken kom je nog eens wat tegen en de gast achter de toonbank geeft je informatie mee. Bij het Oor in Hilversum hangt bijvoorbeeld een bord waarop de releasedata staan. Heerlijk, de platenzaak als onmisbaar onderdeel van mijn muziek.

Toen de CD kwam bezat ik 110 langspeelplaten. Die heb ik allemaal nog, sterker: ik heb er sinds die tijd 140 bij gekregen, ze staan strak in het gelid, op volgorde en worden ook gedraaid. Van cd’s hebben we kasten vol die sinds de laatste verhuizing in dubbele rijen niet meer op alfabet staan. Dat is killing voor gebruik, als je niets kunt vinden draai je het ook niet maar gelukkig is daar Spotify met haar eindeloze hoeveelheden muziek, ik kan opzetten wat ik wil en ondanks dat niet alles beschikbaar is kom ik de dag er wel mee door.

Ik hou van mijn lp’s, cd’s en spotify en ook heel erg van radio maar eigenlijk hou ik vooral van muziek, op welke manier dat ook tot me komt.

Record Store Day is een dagje geweldig leuke marketing. Wereldwijd werkt de industrie samen om de platenwinkel te promoten en belangrijk te houden als medium voor muziek. De concurrentie met amazon en zo is niet te doen natuurlijk maar ik ga voor de sfeer dan ook niet naar bol.com, wel naar Concerto of Velvet (bijvoorbeeld omdat hij altijd vinyl van Eels heeft. Vind het fijn om te weten dat ik daarheen kan en het een uurtje later kan draaien).

Het is een muziekfeest, op Record Store Day heb je optredens en je kunt cadeautjes kopen, van die speciale dingen zoals het Stax boxje met B-kantjes dat in Amerika $65 kost en in Nederland €99. Wereldwijde oplage: 4.000 stuks. Dat trekt wel volk, voor de deur van Other Music in New York (15 E 4 St) stond naar zeggen een rij van 100 meter. Optredens waren er ook bij Concerto Amsterdam in de Utrechtsestraat, volle bak met onder meer Jungle by Night, allemaal blije mensen die van muziek houden en dat ook willen zien en voelen.

Record Store Day bindt mensen op blijheid en plezier, iedereen doet zijn best om er wereldwijd een feest van te maken en het houdt de vraag naar muziek levend.

De één online, de ander wil een cd of lp. Ieder zijn beleving maar zeggen dat een platenzaak stoffig en ouderwets is en er dus niet meer toe doet is zoiets als de Nachtwacht van Rembrandt tot stofdoeken verknippen. Dat in de muziekindustrie het transportprobleem is opgelost en muziek dus makkelijk en vaak gratis in huis te krijgen is zegt niets over de muziek zelf. Je hebt muziek en je hebt de manier waarop het bij je komt. Eén van de middelen die ik daarvoor tot mijn beschikking heb is de platenzaak.

“Want boekhandels sluiten ook.” Ja, drukkerijen en computerwinkels ook en zo gaan er wel meer dicht, die hebben allemaal hetzelfde met transport. Dat kan nu over het internet en dus kunnen meer mensen erbij en is er voor anderen niet meer van te leven. Verandering is van alle tijden en daar kan je je op aanpassen.

Zoals Wilfried de Jong twitterde: “De Dag van de Platenzaak…. Uiteindelijk heeft de ouderwetse espresso het gewonnen van koffiepads met varkensvet.”

Hij wilde vast zeggen dat het om de kwaliteit gaat, vieze koffie kan je overal krijgen.