Apr 202016
 

Trap Groothandelsgebouw

Rotterdam, ik hou ‘r van. Ben er al jaren weg (geboren op Kralingen aan de Hoflaan, daarna Hillegersberg, Alexanderpolder en Ommoord) maar de laatste jaren kom ik graag weer. En soms droom ik van een flatje langs de Eendrachtsweg.

Toen ‘k wegging was ik 18. De stad was hard, en vies en lomp. Mensen waren onaardig, er was geen sfeer en dat continue bouwen kwam me ook de strot uit. Ik naar Zwolle, Groningen, Finsterwolde, Maasluis en Ermelo en tenslotte Hilversum. En nu hangt er bij mij een kalender van Gers Magazine op de plee waarop ik allerlei Rotterdamse wijsheden kan lezen tijdens het… Heb tegenwoordig ook een hoody met daarop in grote letters: Rotterdam Mijn Stad, en 010 op de manchetten. Vind ik leuk. Kan ‘m alleen niet overal aan.

Vorige maand had ik een productie in de stad, we moesten internet en wifi regelen voor een europabreed Adidas project, filiaal Rotterdam, op het Binnenwegplein. Dat internet was er even niet en ik met mijn grote bek langs een paar mensen in de straat. “Mag ik uw internet lenen, want zonder lukt het niet en dan staat dat ding daar maar lullig te staan”. Ja echt, dat lef heb ik dan. En ’t lukte ook nog. Eerst bij een lieve mevrouw in een pracht appartement aan de overkant. Natuurlijk was ze eerst wantrouwig, en Rotterdammers kunnen wantrouwig zijn zeg! Maar later, toen we het uitgelegd hadden mochten we boven komen en rondkijken. Om vervolgens te constateren dat ze te weinig prik had. Door naar de volgende, maar wel ff een bosje bloemen gebracht de volgende dag. Dat dan weer wel. Op ’t hoekie van de Binnenweg zit een café. De eigenaar ervan, Joris, hoorde het verhaal aan, trok de conclusie dat-ie er niets minder van zou worden en gaf toestemming. Dankzij hem hadden wij op ’t Binnenwegplein zo’n beetje de beste projectwifi van heel Europa.

Niet lullen, als je ’t eens bent is ’t goed en dan moet je alleen nog even zorgen dat je het goed blijft doen. Dat is fijn in Rotterdam, geen gezeik. Zo belde een Utrechtse ambtenaar me vorig jaar op. Oorspronkelijk kwam Pieter van Zuid maar al jaren weg. Binnen twee minuten hadden we mekaar door en gaven we gas. En later deden we een stukkie van de Tour de France. Nou dat. Ik vind dat prettig maar toen ik van Rotterdam in Zwolle terecht kwam was dat nog niet zo makkelijk. Veel te direct man, dat trok bijna niemand en dus moest ik mezelf verbouwen. Dat was goed voor me maar nu ik steeds vaker weer in de stad ben geniet ik weer enorm van die snelle directe communicatie.

Van de stad trouwens ook. Straks staat er een trap van het Stationsplein naar het dak van het Groothandelsgebouw, waar vroeger Kriterion stond en waar ze na de film het doek openschoven en je over de stad kon uitkijken. Er komt in mei weer een bios en dan kan je dus met de trap naar boven. Dat is gers, niet te zuinig (en ik heb er Sylvia Kristel  gezien ;) )

Wat me ook bevalt is dat ze eindelijk ’ns klaar zijn met bouwen. Niet overal meer van die rijplaten, zelfs tegenover ’t station is ’t nu groen met gras en bomen en hippe parkeergarageingangen. ik ga niet opscheppen over ’t Museumpark, of ’t park bij de Euromast, of de Rijnhaven of de Markthal maar ’t is verdorie wel geweldig allemaal.

In 1970 vierde Rotterdam C’70, in 2016 “Rotterdam Viert De Stad”. In ’70 was ik net te klein om ’t echt mee te maken maar van dit ding ga ik wel een paar keer genieten. Biertje erbij op de Witte de With, beetje hangen op de Markt of bij van Zanten, of koffie in Dudok of waar dan ook (de Vagabond gaat ook weer open), die trap op en af en dan slapen in CitizenM. Echt wel.