Apr 202016
 

Trap Groothandelsgebouw

Rotterdam, ik hou ‘r van. Ben er al jaren weg (geboren op Kralingen aan de Hoflaan, daarna Hillegersberg, Alexanderpolder en Ommoord) maar de laatste jaren kom ik graag weer. En soms droom ik van een flatje langs de Eendrachtsweg.

Toen ‘k wegging was ik 18. De stad was hard, en vies en lomp. Mensen waren onaardig, er was geen sfeer en dat continue bouwen kwam me ook de strot uit. Ik naar Zwolle, Groningen, Finsterwolde, Maasluis en Ermelo en tenslotte Hilversum. En nu hangt er bij mij een kalender van Gers Magazine op de plee waarop ik allerlei Rotterdamse wijsheden kan lezen tijdens het… Heb tegenwoordig ook een hoody met daarop in grote letters: Rotterdam Mijn Stad, en 010 op de manchetten. Vind ik leuk. Kan ‘m alleen niet overal aan.

Vorige maand had ik een productie in de stad, we moesten internet en wifi regelen voor een europabreed Adidas project, filiaal Rotterdam, op het Binnenwegplein. Dat internet was er even niet en ik met mijn grote bek langs een paar mensen in de straat. “Mag ik uw internet lenen, want zonder lukt het niet en dan staat dat ding daar maar lullig te staan”. Ja echt, dat lef heb ik dan. En ’t lukte ook nog. Eerst bij een lieve mevrouw in een pracht appartement aan de overkant. Natuurlijk was ze eerst wantrouwig, en Rotterdammers kunnen wantrouwig zijn zeg! Maar later, toen we het uitgelegd hadden mochten we boven komen en rondkijken. Om vervolgens te constateren dat ze te weinig prik had. Door naar de volgende, maar wel ff een bosje bloemen gebracht de volgende dag. Dat dan weer wel. Op ’t hoekie van de Binnenweg zit een café. De eigenaar ervan, Joris, hoorde het verhaal aan, trok de conclusie dat-ie er niets minder van zou worden en gaf toestemming. Dankzij hem hadden wij op ’t Binnenwegplein zo’n beetje de beste projectwifi van heel Europa.

Niet lullen, als je ’t eens bent is ’t goed en dan moet je alleen nog even zorgen dat je het goed blijft doen. Dat is fijn in Rotterdam, geen gezeik. Zo belde een Utrechtse ambtenaar me vorig jaar op. Oorspronkelijk kwam Pieter van Zuid maar al jaren weg. Binnen twee minuten hadden we mekaar door en gaven we gas. En later deden we een stukkie van de Tour de France. Nou dat. Ik vind dat prettig maar toen ik van Rotterdam in Zwolle terecht kwam was dat nog niet zo makkelijk. Veel te direct man, dat trok bijna niemand en dus moest ik mezelf verbouwen. Dat was goed voor me maar nu ik steeds vaker weer in de stad ben geniet ik weer enorm van die snelle directe communicatie.

Van de stad trouwens ook. Straks staat er een trap van het Stationsplein naar het dak van het Groothandelsgebouw, waar vroeger Kriterion stond en waar ze na de film het doek openschoven en je over de stad kon uitkijken. Er komt in mei weer een bios en dan kan je dus met de trap naar boven. Dat is gers, niet te zuinig (en ik heb er Sylvia Kristel  gezien ;) )

Wat me ook bevalt is dat ze eindelijk ’ns klaar zijn met bouwen. Niet overal meer van die rijplaten, zelfs tegenover ’t station is ’t nu groen met gras en bomen en hippe parkeergarageingangen. ik ga niet opscheppen over ’t Museumpark, of ’t park bij de Euromast, of de Rijnhaven of de Markthal maar ’t is verdorie wel geweldig allemaal.

In 1970 vierde Rotterdam C’70, in 2016 “Rotterdam Viert De Stad”. In ’70 was ik net te klein om ’t echt mee te maken maar van dit ding ga ik wel een paar keer genieten. Biertje erbij op de Witte de With, beetje hangen op de Markt of bij van Zanten, of koffie in Dudok of waar dan ook (de Vagabond gaat ook weer open), die trap op en af en dan slapen in CitizenM. Echt wel.

Apr 232013
 

Molenlaan_Rotterdam

Slotlaan nummer 1, boven de rouwkamer stond mijn wieg. In Kralingen, de wijk van Rotterdam waar het bombardement niet gekomen was. Woonde er kort, mijn kleuterschool begon daarna in nog zo’n mooie wijk, Hillegersberg. Daarna werd het nieuwbouw in de polder, en later Ommoord.

Men zegt dat ik een verwoestend Rotterdams accent had toen ik in Zwolle kwam wonen. Vond dat zelf wel meevallen eigenlijk, maar de bloemenman die me vanmiddag op de van Beethovensingel een bosje tulpen inpakte wenste me zo sappig een prettige middag met zijn bloemen dat mijn antwoord onwillekeurig net zo sappig was.

Rotterdam vind ik weer leuk. Toen ik een klein jochie was en naar de kapper moest op de Schenkel in Capelle was het overal vooral wederopbouw. Hoe dat precies was weet ik eigenlijk niet, soms zie ik foto’s van kale vlakten maar die waren destijds blijkbaar zo normaal dat ik er geen beeld van heb. Ik herinner me die kapper wel, hij had van dat papier rond de hoofdsteun en knipte gruwelijk.

Rotterdam organiseerde C70, ‘k was elf en reed die koninginnedag op mijn fiets met een wasknijper en kartonnetje heel hard door de straat lawaai te maken. De stad stond vol met van die glasvezel koepeltjes en overal was cultuur. Rond mijn 17e was de stad agressief, je werd waanzinnig slecht geholpen in winkels, een gote bek kon je krijgen. Uitgaan was een drama,  er was nog niet zo veel en je reed je lam van de ene kant naar de andere. De Binnenweg was een slechte plek met heroinehoertjes, geweld en dope, de Kruiskade was domein van Surinaams Rotterdam en men zei dat je daar niet moest komen. Dat viel in de praktijk trouwens nog wel mee. Ik hing wel rond in La Vagabond, een kroeg aan het begin van de Binnenweg, veel muziek en zo. Was leuk, de kroeg is daar nu weg en zit ergens verderop in een ander pand, er is heel slechte oude en vervallen 80’s nieuwbouw voor in de plaats gekomen. Da is wel minder, verder is de straat enorm opgeknapt.

Vijftien jaar na La Vagabond was de stad wel weer tof, mensen waren aardig en blij maar toen was ik vertrokken en heb de rest van de ontwikkeling van de stad vanaf een afstandje meegemaakt. Ik kom er nu wel weer wat vaker, heb er een klant en geniet er van om er weer heen te rijden, rij er een stukje voor om.

Mijn pa had een zaak op de Freericksplaats, daar bracht ik veel tijd door. Vanmiddag wilde ik een bosje bloemen kopen voor een tante en bedacht me dat die Hillegersbergse bloemenkiosk nog daar op de Weissenbruchlaan moet staan. Klopte helemaal, net zoals dat de Aldi op de hoek van de Le Fèvre de Montigny er al 40 jaar zit en Kam Sang, de Chinees, er nog steeds bijhoort. De kiosk had geen bloemen maar ik zag in het wegrijden een straatnaambordje, Prinses Beatrixplantsoen. In geen jaren gezien, ik rook die speciale lucht van eendenpoep en watervogels, van de singel en ik zag het brugje dat over de sloot ligt. Vroeger ging ik daar vissen.

Hillegersberg, Kralingen, Schiebroek, 110 Morgen, de Argonautenweg, van Beethovensingel, Streksingel, de Molenlaan met die prachtige monumentale platanen, de Straatweg! Straten met namen als Borgsatelaan (in schooljongenstaal de Borg Sateh laan), Terbregselaan, Straatweg, Berglustlaan (21b) maar ook Avenue Concordia, Kralingse Plaslaan, Jericholaan en 2e Jericholaan. Ik was het niet persé vergeten maar wat is Rotterdam toch een mooie stad.

De bloemenverkoper vanmiddag was in een goed humeur en hij ging er gewoon vanuit dat ik met zijn tulpen een prima middag ging hebben, en dus wenste hij me hartelijk een prettige blije middag.

Op z’n Rotterdams.

 

 Posted by on 23 april 2013 at 20:00  Reacties staat uit voor Terug naar Rotterdam  Tagged with: