aug 212012
 

Zesenzestig cent kostte de diesel toen ik begin september 2005 mijn splinternieuwe Alfa GT uit de garage van Autobedrijf Versteeg reed.

Eind augustus 2012 is het geworden en de  GT heeft er 290.000 kilometers opzitten, hij voelt een beetje moe, begint te kraken en af en toe is er een reparatie waar ik me bij afvraag of het de eerste wordt in een hele rij.

Diesel kost 142 eurocent.

De GT heeft het prachtigste leer ter wereld, zwarte auto, rood leer, mooier wordt het vast nooit meer. Geen navigatie of roetfilter, de 1.9JTD heb ik laten pimpen en sinds die tijd rijdt hij 1 op 16,4. De voortreffelijke Bose geluidsinstallatie is omgevingsgeluid-afhankelijk, dat wil ik voortaan altijd, de CD speler draait MP3 cd’s, destijds een noviteit. Aansluiting voor ipods en the likes zit er niet op, die bestonden nog niet. Het linkerportierraam gilt het uit als het ongesmeerd over de rubbers wordt getrokken, een drupje siliconen glijmiddel is voldoende om hem rustig te krijgen. Het mooiste van de GT vind ik de openstaande deur met de ramen neer. Geen rand, een riante open deur.

Een sieraad

Mijn liefje en ik gingen drie weken na ontvangst van de wagen naar Zuid Frankrijk, skinny dippen in de Middelandse Zee. Een zondagmorgenontbijtje in Orange op het centrale plein, het al wat lege Zuid Frankrijk waar de bewoners zich terugtrokken en nog maar zes van de 24 benzinepompen in gebruik waren terwijl de hotdogwagen leeg onder een afdakje stond uit te hijgen tot het volgende seizoen en een Yamaha V-Max glom op de lege parkeerplaats langs de Languedocienne.

Afgelopen zomervakantie vergezelde de GT ons op onze gipsy-reis door Europa. Van Hilversum naar Rome en terug naar Gent, op zoek naar muziek en lekker eten. De putdeksels in Italie zitten altijd daar waar je wielen zijn, het knalt, de stabilisatie-, aandrijfassen en de wiellagers kreunen. De GT wordt oud, wanneer is het niet leuk meer. Of niet meer betaalbaar?

Wegenbelasting 150 euro per maand en ook een tankje of vier, vijf diesel in dezelfde tijd, vanmorgen kostte dat € 79,92. Romantiek, kunst en schoonheid mag wat kosten maar wordt dit niet wat veel? De hele reis naar Italie was de vraag “houden we ‘m, of gaan we iets anders doen?” “Maar als we vreemd gaan zijn we de GT kwijt” want opslaan is geen optie, de houderschapsbelasting zorgt dat je dan toch iedere maand die 150 euro aftikt.

Na het zoveelste putdeksel hakten we de knoop door, het wordt een proefrit in de Chevrolet Volt.

Minder duur

Nefkens Amersfoort gaf ‘m ons genereus mee met de mededeling “we zien wel wanneer hij terug komt”. Wij naar Amsterdam op en neer, beetje wennen aan al die knopjes en het formaat, en natuurlijk aan zijn elektrische aandrijving. Bij het stoplicht op de Spaklerweg geef ik gas en toen ik over de kruising in mijn spiegel keek stonden ze er allemaal nog. De elektromotor heeft veel koppel, sportstandje aan gaat het helemaal als de brandweer. Er zit geen overbrenging in, directe aandrijving en dat merk je. Lachen.

Geef je veel gas dan voelt de Volt aan als een Rotterdamse tram, hij zoemt. Is wel cool en dat is het gebrek aan adrenaline ook wel. Geen motorgeronk, geen testosteron, hij trekt toch wel en ik hoor het niet, wat is het punt van hard optrekken ook maar weer, wroemwroemwroem? Ja dat zit er dus niet op.

De totale ervaring is zo anders dan met de GT. We gaan de Alfa enorm missen maar die Volt went, kan niet anders. Offertes zijn aangevraagd, nog even stoeien over de mee te leveren oplaadpaaltjes en natuurlijk over de prijs van het GT rusthuis. En daarna rijden we elektrisch.

Kostenberekening? 60km op een batterijlading is voldoende om tussen huis en werk te kunnen forenzen. Kost 23 cent per kWh en je hebt er 17 nodig voor 100km, zeg ‘ns vier euro voor een retourtje. Benzine nauwelijks nodig op mijn afstanden, een tank van 35 liter per maand kost 60 euro. Geen wegenbelasting scheelt verder 150 per maand. En geen bijtelling, dat scheelt 550 per maand. Actieradius rond de 500 km, dat wordt een keertje extra stoppen onderweg naar Oostenrijk. Maar ja, dat moet je met de Porsche ook.

Ons verstand zegt dat het ‘maar een auto’ is en dat ik over tien jaar best weer een GT kan kopen. Dit gaat nog even zeer doen maar het is crisis mensen, we gaan elektrisch. Denk ik.

En vannacht droom ik toch weer van m’n GT, weet het zeker.

 

  3 Responses to “Van Alfa GT naar Chevrolet Volt. Van het prachtigste leer dat je in een auto kunt krijgen tot een battery pack in de achterbak. Elektrisch autorijden, toekomst of nu maar doen?”

  1. past er een zonnepaneel op het dak?

  2. wel houten wasknijpers gebruiken hè IJme! ;-)

Sorry, the comment form is closed at this time.