Het is net een dag 2012, laten we het jaar eens beginnen met een eerlijke vraag: heeft Twitter u de afgelopen jaren wat opgeleverd? En wat dan?
In 2010 begon iedere ondernemer met twitter, volg me, volg me, volg me. Volhouden is wel een kunstje natuurlijk dus na een paar weken resteerde vaak nog slechts een stil Twitter account, als er al wat gebeurde zag je van die foursquare dingen vertellen hoe druk de twitteraar wel niet was, waar hij al niet heen ging en bij wie hij wel niet over de vloer kwam. “xxx checked in at yyy 4sq.com/hjksjknts”. Dat wordt snel minder leuk om te lezen maar ja, hij telt z’n volgers, hoe kom je elegant van ‘m af?
Andere zakelijke twitteraars vertellen je vaak hoe goed ze wel niet zijn, maar of je daarvan nou zo blij wordt…?
- “Ontmoeting met vijf belangrijke klanten. Morgen meer nieuws.” -> Natuurlijk hoor je daar nooit meer wat van.
- “Derde gesprek in het engels vandaag.” -> Hoor mij eens interessant zijn, als u nu nog geen zaken met me doet dan weet ik het niet meer.
Ik ken niemand op Twitter
“Lastig”, zei de man me aan het eind van een workshop over social media, “Ik heb niets te lezen op Twitter en ik ken er ook niet veel daar”. Ik antwoordde hem toen heel enthousiast dat je er zo veel uit kunt halen. Als je maar wilt.
Ik geloof echt dat ik dat zei.
Hij vertelde me dat het bij hem zo niet werkte, hij had gewoon geen mensen in zijn buurt die twitteren, hij mist het persoonlijke en heeft dus geen noodzaak om iedere morgen bij het wakker worden naar z’n telefoon te grijpen. Hij gaat liever met z’n vrouw ontbijten, en daar is ook wat voor te zeggen.
Hij heeft een punt. Heeft Twitter u het afgelopen jaar wat opgeleverd?
Hem niet dus. Twitter is – om het wat lomp te zeggen – vaak een vorm van zelfbevlekking, het resoneert wat u zelf al zegt. En omdat u daarbij zelf in het midden staat lijkt het veel effect te hebben maar wees eens reëel? Valt dat niet dik tegen?
Succesverhalen
Er zijn mensen voor wie dat niet geldt. Ik ken lui die in december al bij de accountant zaten voor de jaarcijfers of die het bezoek aan hun webwinkel met honderden procenten zagen stijgen. Maar kwam dat door twitter? Of hadden zij al een vehikel waarmee ze succes hadden en werd twitter slechts ingezet als versterker? Misschien schreven ze wel een boek en genoten ze van de spin-off, of waren ze de eersten die “iets’ met twitter deden en kregen ze daar de profeet-status van, inclusief de aanhang de daarbij hoort? Who knows.
Maar het gros van ons is te laat of niet origineel genoeg.
- Twitter als een versterker? Ik zie in de statistieken van dit blog wel dat er mensen via Twitter komen. Maar dat moet toch mazzel zijn, of zijn het bekenden die me volgen? Misschien is er wel iemand die een zoekertje heeft uitstaan op zoiets als “ICT” of “ICT blog” maar de kans dat het er veel zijn, dat ze Nederlands spreken en ook nog geïnteresseerd zijn in onze automatiseringsverhalen is niet groot, dus: knappe jongen dat ik er veel bereik met een tweetje.
- Twitter als een hagelgeweer dan maar? Ik moet beter weten, mijn opa legde me vroeger in zijn kippenhok al uit dat er betere manieren zijn om de mussen er uit te krijgen.
- Twitter dus als preken voor eigen parochie? Dat kan maar zo zijn.
Waarom Twitteren we dan met z’n allen? Kunnen we niet beter gaan werken?
De werkelijkheid is genuanceerder dan dit artikel. De komende tijd kom ik hier nog een paar keer op terug en probeer dan grijstinten te vinden in onderwerpen als “Twitter for Webcare”, “Waarom alleen sexy mensen veel volgers hebben”, “Twitter werkt alleen als je me op andere manieren ook vaak tegen komt” en “Hoe kom ik van mijn volgers af?”.
Tip: tenzij je hunkert alleen privé twitteren in 2012





